(ფშ.) წყალი და ხმელეთი, მთელი ქვეყანა, დედამიწა (დიალექტ., 596). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ქიზიყ.) საწყაო : თიხის ჭურჭელი, რომელშიც ორი ლიტრი ჩადის (დიალექტ., 612); ჴელადა ორნაირია : შინაური და დუქნური. შინაური ჴელადა დაბალია, ძირგანიერი, მუცლიანი, დაბალყელა, პირგანიერი და More…
(ქიზიყ.) ხელბარაქიანი, ხელხვავიანი, ყველაფერი რომ გამოუდის ხელიდან (ს. მენთეშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ქიზიყ.) შინ შემოტანის მაგიერ გარეთ რომ ფანტავს ქონებას (ს. მენთეშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(მოხ.) მომკილი ძნა, რაც ერთ ხელში დაეტევა (ო. ქაჯ.). See also: ხელეური =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ქიზიყ.) ძალიან გამრჯე და მომნაგრებელი ადამიანი (ს. მენთეშ.). =ანდაზაა : "ენამრავალმა აჯობა ჴ ე ლ თ მ რ ა ვ ა ლ ს ა ო." =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, More…
(ხევსურ.) ცოცხალი ძროხის ღირებულება, რომელიც ნივთებით (რვალი, ვერცხლი, იარაღი . . ) ან პროდუქტებით (ყველი, ერბო, პური . .) უნდა ანაზღაურდეს (ა. ჭინჭარ., 231). See also: ფეჴითი ძროხა More…
to main page 
top of page