(ქართლ.) უცხვირპირო, უხასიათო. =„ე რა ა ი რ უ მ ი ყოფილა“ მ. მესხ.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ქართლ.) აოშილი ხნულის ( ანეულის) ხელმეორედ მოხვნა კავით (შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(თუშ.) ქსლის საქსოვი იარაღი ( თ. უთურგ); საქსოვის ყდა (ს. მაკალ.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(იმერ.) ერთბაშად, მარჯვედ და სწრაფად აღება, აკრეფა (ი. ქავთ.) ◊ (გურ.) ქარისაგან წაქცეული სიმინდის ან სხვა მცენარეულის წამოყენება, აღება, ალაგება (ა. ღლ.). ქართულ კილო-თქმათა More…
(ქართლ., ფშ.) მტკივანი ფეხის აწევა. წარმოქმნილია კანჭ სიტყვისაგან. ჩვეულებრივ ითქმის ძაღლზე, როცა მტკივან ფეხს მიწას არ აკარებს ( შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.: ვაჟა, IV,ა. შან., 449). More…
(რაჭ.) სუფრის ალაგება, ჭამის შემდეგ ნარჩენებისა და ჯამ - ჭურჭლის აღება და მილაგება დიალექტ, 681). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, More…
(გურ., იმერ.) აკუწვა, ნაწილ - ნაწილ, ასო - ასოდ დაჭრა საკლავისა, აქნა ( გ. შარაშ.; ა. ღლ; ი. ქავთ.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : More…
to main page 
top of page