ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჲ ჴ ჸ
selected terms: 23,731
 << Prev 1 .. 12 13 14 15 16 17 18 .. 1187 Next >>
 page 15 of 1,187
აკოღინება
(ქართლ.) ა კ ო ღ ი ნ ე ბ - ს გული ერევა, აღებინებს ( ლ. ნოზ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აკოშიალება
(ლეჩხ.) უშნოდ აშენება რისამე ( მ. ალავ., 1). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აკოშკორება
(მოხ.) ერთმანეთზე რაიმეს დაყრა ( ო. ქაჯ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აკოხობს
(ინგილ.) აქებს (დიალექტ, (612 ) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აკუთება
(კახ.) კიკვაობაში გამარჯვებულის მიერ დამარცხებულთა ზურგზე შეჯდომა ( ა. გვენც, თ. ბერიაშვ.). See also: კიკვაობაში =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - More…
აკუნკვლა
(გურ.) უშნოდ, მოთენთილად წამოდგომა ( გ. შარაშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აკუნცხალება (ჩალისა)
(ზ. აჭარ.) ჩალის კონების ერთმანეთზე მიყუდება ( შ. ნიჟარ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აკუნწვლა
(ქართლ.) ნაყოფის ბლომად მოსხმა ( შ. ძიძ., კეცხ., პ. ხუბ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აკუშვა
(გურ.) ფრინველის ( მაგ, მამალი ინდაურის) გაფხორვა, საცემად მომზადება ( ა. ღლ.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აკუშურა
(ხევსურ.) ქსოვილის ელემენტი ( ს, მაკალ.); ნაქარგია ერთგვარი ( ა. ჭინჭარ., 262). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აკუჩება
(კახ.) ზურგზე წამოკიდება ( ა.მარტ., გ. იმნ.). See also: აკუთება =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ალ - ი
(მთიულ.) გიჟი, გადარეული.( ლ. კაიშ.). =“ ა ლ ი ცხორი“ ◊ (გურ.) სახის გამომეტყველება( გ. შარაშ.). „ ა ლ შ ი დედამისს გავს“ ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, More…
ალა -ჲ
(ინგილ.) სარეველა ბალახია ( გ. იმნ; დიალექტ., 612). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ალა ჲ- - მალა ჲ
(აჭარ.) ზმნიზ., სულ, მთლად, სავსებით, სრულიად (შ. ნიჟარ.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ალაბ - ი
(გურ.) ადლი (ს. ჟღ.). მიღებულია Halab - იდან (|| Haleb.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ალაბალა
(ქართლ. რაჭ.) 1. აყალმაყალი, დავიდარაბა ( თ. რაზიკ., „ივერია“, N% 127, 1900; ი. ჭყონ.); 2. უთავბოლოდ სიარული. (ვ. ბერ.). See also: ალაჯუნე ◊ (ფშ.) ცუდი, უვარგისი (ი. ქეშიკ.) More…
ალაბარდა - ი
(გურ.) See also: ალენჯაი. =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ალაბოურ -ი
(ლეჩხ.) მრგვალმარცვალა შავი ყურძენი ( მ. ალავ.,1) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ალაბურდა - ი
(გურ.) ბალახ - ბულახი, ჟალტამი (ს. ჟღ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ალაგე
(იმერ., გურ.) ღობეზე გადასასვლელი ადგილი ( ვ. ბერ; ს. ჟღ.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა
<< Prev 1 .. 12 13 14 15 16 17 18 .. 1187 Next >>
 ლექსიკონები
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9