ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჲ ჴ ჸ
selected terms: 23,731
 << Prev 1 .. 14 15 16 17 18 19 20 .. 1187 Next >>
 page 17 of 1,187
ალაუში
(მთიულ., ქსნის ხეობ.) შეშის კონა მთიდან დასაგორებლად ( ლ. კაიშ., ვ. სომხიშვ.) See also: ალაოში =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ალაფ - ი
(ფშ.) მეფქვილე ( ვაჟა, IV, ა. შან., 449). შდრ.: საბა. =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ალაფა
(ქიზიყ.) მავნე მცენარეა ერთგვარი, შალაფა, საქონელს ხოცავს ( ს. მენთეშ.); შალაფა (ა. მაყ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ალაქანა
(ქართლ., ფშ.) See also: ალახა1 =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ალაქაჩა - ი
(გურ.) ალაგ - ალაგ, უსწორმასწოროდ აღმოცენებული ნათესი ( გ. შარაშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ალაქსვა
(აჭარ.) ენის ასმით შეჭამა, ალოკვა, ასვლეპა ( შ. ნიჟარ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ალაყა -ჲ
(მოხ.) თიხაა ერთგვარი, იხმარება კედლების გასალესად ( ო. ქაჯ.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ალაყოჟა
(ინგილ.) ნივთები და სურსათი. =„ წაუდა დედაკაცმა, ა ლ ა ყ ო ჟ ა ჩამაჲღა“ (გ. იმნ., 205.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ალაყურა
(ქართლ.) სილის გაწვნა ( შ. ძიძ; ნ. კეცხ; პ. ხუბ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ალაყურთ - ი
(ინგილ.) შალის ქსოვილია (ა. შან; 347). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ალაყურტა, ალაყურტ - ი
(იმერ.) დანაყილი ნიგვზით გაკეთებული ფაფა ( ვ. ბერ; პ. ჯაჯან; Ixб 243). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ალაშ - ი
(მთიულ.) პურის კვერი, დღეობისათვის გამომცხვარი ( „კომუნისტი“ , N%88, 1967). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ალაშა
(ქართლ.) (alasa) თამამი საქციელის ქალი, მეჭორე, ენადაუმაგრებელი ( ი. ჭყონ.) ა ლ ა შ ა - ჲ( აჭარ.) 1. პირდაღებული, დოყლაპია, უნიათო; 2. ყბედი, ლაქლაქა ( შ. ნიჟარ.) =ქართულ More…
ალაჩა
(ხევსურ.) უვარგისი იაბო ცხენი. ( ა. ჭინჭარ; 243). See also: ბაჩა =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ალახ - ი
(ქართლ.) მარხილის ფეხზე ან ურმის ბორბალზე ამოდებული წნელი, რათა არ დაცურდეს და მძიმედ წამოვიდეს ( კირიონი; შ. ძიძ., ანგარიში). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, More…
ალახა
(ფშ.) ალაქანა, წინდის მეორედ გამოქსოვილი ძირი ( თ. რაზიკ., "ივერია" N% 160, 1900; ი. ჭყონ.). ◊ (იმერ.) ჭალების გასაკრავი ღვლეჭი, თოკი ( პ.ჯაჯან., X). ქართულ More…
ალახმალახ - ი
(მთიულ.) დანჯღრეული, დაფამფალებული ნივთი, მაგ. სკამი ( ლ. კაიშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ალაჯა
(რაჭ.) (alaca) მარხილზე ტვირთის დასკრავი ღვლეჭი ( ვ. ბერ.). . See also: ლაჯა =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ალაჯუნე
(რაჭ.) უთავბოლოდ მოსიარულე (ვ. ბერ.). See also: ალაბალა =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ალაჴ - ი
(მოხ.) ბანდულის შესაკრავი თასმა ( ო. ქაჯ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა
<< Prev 1 .. 14 15 16 17 18 19 20 .. 1187 Next >>
 ლექსიკონები
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9