(იმერ.) ზღვის ჭრელი ლოკოკინის ბუდე ( ვ. ბერ.) See also: ალისყური =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(გურ.) ავი ქარი, რომელიც, ცრუ წარმოდგენით, ადამიანს პირში თუ ჩაუვარდა, ხმას წაართმევს, დაამუნჯებს ( ა. ღლ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : More…
(ქართლ., იმერ., გურ.) ზღვის დიდი ჭრელი ლოკოკინის ბუდე; სადაფი (ი. ჭყონ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ქართლ.) სილა გაარტყა, სილა აჭამა. ნ. ( შ.ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ). See also: ალაყურა =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ქართლ.) ლამაზი, ცუგრუმელა, ცისფერთვალება გოგონა თუ თმაგაწეწილი დარბის, ალერსით ეტყვიან ხოლმე: აი, შე ალიწეწიაო ( შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, More…
(გურ.) ხის აღვირი; გადატ. ხმის გაკმენდინება, ლაგმის ამოდება ( გ. შარაშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.