(გურ.ქართლ.) 1. სიმი, ალყა ( პ.ჯაჯან.); 2. არყის ხე (შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(მოხ., მთიულ.) გამხდარი, ხმელი (ლ. ლეონ.; ო. ქაჯ.; ლ. კაიშ.). შდრ.; საბა, დ. ჩუბ., ქეგლ. =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ქიზიყ., თუშ.) ცხვრის საყარი, ცხვრის დასასვენებელი ადგილი შუადღისას ( ლ. ლეონ.; ს. მენთეშ.); მებატკნის დროებითი ბინა ( პ. ხუბ.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, More…
(გურ.) საჭმლის ან სასმელის წყენა, დაავადება, კუჭის აშლილობა, ცუდად გახდომა ( ი. ჭყონ.); მიმინოს ერთგვარი ავადმყოფობა ( ა. რობ.. 170) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, More…
(ფშ., მოხ.) ამიტომ ( ვაჟა I ა. შან., 358; ა. ყაზბ. I I, შ.. ძიძ. 558.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ფერეიდნ.) შენობა, სახლ - კარი, დიდი სახლი ( დიალექტ., 627). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
to main page 
top of page