(იმერ.) ამობურცვა, ზედაპირზე ერთ ადგილზე ამობერვა ( ი. ქავთ.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(კახ.) მცენარის ფესვიდან ბღარტების ამოყრა ( ა. მარტ., გ. იმნ.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ლეჩხ.) ამოსვრილი =„ნაცარში ა მ ო გ ლ ი გ ნ ი ლ შოთს არჩევდა“; ( მ. ალავ., ზეპირსიტყვ., 141). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(თუშ.) დინჯი, ნელი; ამოდაჸ ( ზმნიზედა) ნელა ( თ. უთურგ.); ნელი, მძიმე ხასიათის ადამიანი ( პ. ხუბ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : More…
(გურ.) ღია კედლის ამოშენება რითიმე („კომუნისტი“, N% 88, 1967). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(იმერ.) განსაზღვრებითი ნაცვალსახელი, მავანი, ესა და ეს, ამა და ამ: ამოვალ კაცმა მომცა ( დიალექტ., 653). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : More…
to main page 
top of page