ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჲ ჴ ჸ
selected terms: 23,731
 << Prev 1 .. 41 42 43 44 45 46 47 .. 1187 Next >>
 page 44 of 1,187
აფშიტვა
(ქართლ.) უგულო მარცვლებიანი თავთავის გაკეთება ( შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.). See also: დაფშუტვა =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, More…
აფშლეკა
(ფშ., ლეჩხ.) აპრეხა, აბზეკა ( ვაჟა - ფშ. მც. ლექსიკ.); ფეხის აწევა, აშვერა ( მ. ჩიქ.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აფშრუებული
(ფშ.) რბილი მიწა ( ა. ჭინჭარ., ფშ.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აფშრუკვა
(თიან.) ნაცრის აზელა წყალში ზომაზე მეტად გახურებული თორნის გასანელებლად. წიწილებისათვის ფქვილის აზელასაც ა ფ რ უ კ ვ ა ჰქვია ( დიალექტ; 597); ა ფ შ რ უ კ უ ლ - ი ცოტა სითხით მშრალად More…
აფშუტება (თავთავისა)
(ქართლ.) ფშუტად ქცევა, მარცვლებისაგან გამოცარიელება, გულის გამოცლა ( შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, More…
აფშხლეკა
(ლეჩხ.) See also: აფშლეკა =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აფჩოლავება
(ქიზიყ.) ხელგაშლით, გაუფრთხილებლად ხარჯვა ( ს. მენთეშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აფხავება
(ქართლ.) ალესვა ( დიალექტ.,634). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აფხოჭიალება
(ქართლ.) კლანჭიანი ცხოველის ( მაგ., კატის) ხეზე ასვლა ( შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აქაველ-ი
(მოხ., მთიულ.) აქაური ( ო. ქაჯ.: დიალექტ., 566). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აქავრება
(ქიზიყ.) 1. კოვზით ცხელი სითხის ამოღება და უკანვე ჩასხმა, რომ გაცივდეს. 2. ზურგზე ტვირთის მოკიდებაში შეშველება, ხელის წატანება. ( ს. მენთეშ.). =„ ა უ ქ ა ვ რ ე , დედაკაცო, რო გაცივდეჲ“.; „ More…
აქაით
(მოხ., გუდამაყარ.) აქედან ( ა. ყაზბ.. I, შ, ძიძ., 496; დიალექტ., 570). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აქანა, აქანა - ი, აქანე
(რაჭ.,გურ.) აქ (დიალექტ., 681; 662; 675; ს. ჟღ.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აქანაურ-ი
(რაჭ.) აქაური ( დიალექტ., 681). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აქარვება
(ქსნის ხეობ.) უთავბოლოდ ხარჯვა, დაუნანებლად გაცემა რაიმესა ( ვ. სომხიშვ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აქაქვა
(ქიზიყ.) აშლა, ცოტაოდნად ათხრა ( ს. მენთეშ.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აქეთებური
(იმერ.) აქეთური, აქაური ( პ. ჯაჯან., I X, 244). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აქეთრელე
(გურ.) ცოტა აქეთ ( გ. შარაშ.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აქვიტ-ი
(ქართლ., თუშ., ხევსურ.) გათიბვის შემდეგ წამოსული ნორჩი ბალახი, ახალამონაყარი ბალახი ( შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.; თ. უთურგ., პ. ხუბ.; ა. ქინჭარ., 225). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის More…
აქთონ
(ინგილ.) ამდენი ( დიალექტ., 613). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა
<< Prev 1 .. 41 42 43 44 45 46 47 .. 1187 Next >>
 ლექსიკონები
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9