selected terms: 23,731 page 47 of 1,187
აყვერება
(ქართლი., იმერ.) ხანგრძლივი წვიმების დროს ბოსტნეულის, ბალახის თამამად ახვითქება, ტანის აყრა ( ვ. შატბერ., 26; ი, ქავთ.); მცენარის გალაღება, ყლორტების ძალიან გაზრდა და გახშირება ( თ.სალარ., More…
აყვერებულ - ი
(ქართლ.) აყვავებული, თესლგაკეთებული ( შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აყვირება
(ფშ.) მაღლად აზრდა ( შამბისა) ( ვაჟა, I, ა. შან., 359); ა ყ ვ ი რ ე ბ უ ლ - ი ტანაყრილი, სწრაფად გაზრდილი, გახარებულ - გამრავლებული მცენარეული ( ი. ქეშიკ.); ძალიან გაზრდილი ( ვაჟა - ფშ. More…
აყიყლაყება
(რაჭ.) აღმართვა, აყირავება, ( შ, ძიძ.,291). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აყლარწულ - ი
(ქართლ., ქიზიყ.) უშნოდ ტანაყრილი, მაღალტანწვრილი ადამიანი ( შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.; ს. მენთეშ.). შდრ.: ქეგლ. =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - More…
აყმენდილ - ი
(ქართლ.) ნაღვლიანი, მოწყენილი ( თ. სალარ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აყოტება
(კახ.) მწვანილის ყლორტის გამოტანა ( ა. მარტ.,გ. იმნ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აყოშა ჩოხა
(კახ.) მუქი შინდისფერი ჩოხა ( ა. მარტ., გ. იმნ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აყოჩებულ - ი
(ქართლ.) თამამად, ჩვეულებრივზე უფრო მეტად აზრდილი მცენარე, თანაც უნაყოფო ან მცირენაყოფიანი ( შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ.ხუბ.). See also: აჩოყებული =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. More…
აყრა
(გურ.) ახურება, ატეხა საქონლისა (ლ. ლეონ.). ◊ (იმერ.) ნაშემოდგომევს ან ადრე გაზაფხულზე მიწის პირველადი დახვნა წინასწარ გასაფხვიერებლად (ი. ქავთ.); ა ყ რ ა ყ ა ნ ი ს ა (ქვ. More…
აყრაფ -ი
(მესხ.) (არაბ.-თურქ. akrep) მორიელი, ღრიანკალი ( დიალექტ., 650). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აყრებ - ი
(ქართლ.) სხვენზე გადაბული ორი ძელი, რომელზედაც საკიდელაა ჩამოკიდებული ( შ.ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : More…
აყუვლება
(ქიზიყ.) ვისიმე მასხარად აგდება და კიჟინის დაცემა.,"ჸუუს“ ძახილი ( ს. მენთეშ.). ◊ (იმერ.) (აუყუვლებს, აუყუვლდება, აყუვლებული) დიდი დიცივის გამო ტკენა (ჩვეულებრივ, More…
აყულარდა
(გურ.) აყლაყუდა ( გ. შარაშ.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აშალ - ი
(ხევსურ.) წვრილი კვერი ( ა. შანიძე, ხევსურ. პოეზია, 574; ა. ჭინჭარ; 213). =„თელასთან საკლავებს ჴოცდეს, იქით ა შ ა ლ ს ა შლიდესა“ =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, More…
აშარი
(ქართლ.) (hasari) მოჩხუბარი, თავშეუკავებელი, ბოროტი ( შ. ძიძ., ანგარიში). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აშარკლა
(ინგილ.) ქანაობა ფეხებაწეულად ( მ. ჯან). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აშას დაკვრა
(ქართლ.) უარის თქმა; ა შ ა დ ა უ კ რ ა გადაჭრით უარი უთხრა ( ა.ღლ). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აშაქარ - ი
(მოხ.) აშარი, თავხედი, თავგასული, ანჩხლი, ავი ( ა. ყაზბ., I I I, შ. ძიძ., 646). შდრ.: ქეგლ. =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
აშაღლარა
(ქიზიყ., ქართლ.) (aşaġilar) უსირცხვილო, ბიჭური საქციელის ქალი (ს. მენთეშ.); მეტისმეტად თამამი (შ. ძიძ.., ანგარიში) =„ჩვენებიანთ თამრო ა შ ა ღ ლ ა რ ა ა ნამდვილი." =ქართულ More…
ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9