(გურ.) შემოდგომაზე ნაშობი შინაური საქონელი: ხბო, ბატკანი ან თიკანი (ი. ჭყონ.; ა. ღლ.). შდრ.; საბა, ნ. ჩუბ., დ. ჩუბ., ქეგლ =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, More…
(ზ. იმერ.) პატარა და სიმსუქნისაგან გამრგვალებული (ქ. ძოწ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ფშ.) ხატი, ღვთაება (ვაჟა - ფშ. მც. ლექსიკ.). =„ჟამი მოვიდა საუფლო, ხალხი ხატობას დიოდა; უნდა აცნობონ ბ ა ტ ო ნ ს ა, ვისაც კი რაიმე სტკიოდა.“ =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, More…
(გურ., იმერ.) გადამდებ ( სახად) ავადმყოფობათა ზოგადი სახელია: ყვავილი, წითელა, ყივანა ხველა, ქუნთრუშა და სხვ. (ყვავილ-ბატონები, წითელ ბატონები, ხველა -ბატონები და ა. შ.). მათი „ მკურნალობა“ More…
(ქართლ., ფშ., კახ.) პატარა ბავშვი (კირიონი; ვაჟა - ფშ. მც. ლექსიკ.; პ. ხუბ., ანგარიში). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(მთიულ.) ალალ ნაქსოვზე შიბებს შორის გამოყვანილი რაიმე სახე (ლ. კაიშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.