(ქართლ., კახ,, ქიზიყ., მთიულ.) (belge) საწინდარი ( ბეჭედი ან ფული), დასანიშნი ქალისათვის მირთმეული სასიძოსაგან ( შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ., ს. მენთეშ.; დიალექტ; 604; ს. მაკლ.). შდრ.; ქეგლ. More…
(იმერ., გურ.) 1. უშნო, უსუფთაო, პელენწუკა ( ვ. ბერ.); 2. დიდი, უზარმაზარი ( ს. ჟღ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ქართლ.) უხეირო, ულაზათო ( შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.). =„ი ჩვენი პატარძალი ერთი ბ ე ლ ე შ ა რამ არი“ =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : More…
(გურ.) (bel-kayiş) ტყავის სარტყელი, რომლის პირველი ნახევარი ორმაგი და განიერია, მეორე კი ცალმაგი და ვიწრო. კარგი ბელყაიშის ფართო ნაწილი ოქრომკედითაა მოქარგული ( ე. ნინ., I, თ. კიკვ., 257; More…
(გურ.) ბუნებით ზანტი ადამიანი; ზოგჯერ ცხოველზეც იტყვიან ( ი. ჭყონ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ლეჩხ.) წყვდიადი, ბნელი ( მ. ალავ., 1). =“ისეთი ბ ე მ ბ ე ც ო ღამე იყო თვალთან თითს ვერ მოიტანდი“. See also: ბენცი, ბენბეცო =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, More…
(ზ. აჭარ., მესხ.) (სპ.-თურქ. Bend) 1. წისქვილის ან სარწყავი წყლის სათავეში გამართული ჯებირი წყლის გამოსაყოფად მთავარი კალაპოტიდან; 2. ადგილი, რომელიც გამოდგება წყლის არხის გასაყვანად ( შ. More…
(გურ.) ძაღლის ჭირია; ამ დროს ძაღლი ბენდელით, ბარბაცით დადის ( გ. შარაშ.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ქართლ., ქიზი., ინგილ., გურ.) გამოშტერებული, ჩერჩეტი, უყურადღებო კაცი ( შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.: ს. მენთეშ., მ. ჯან.; ა. ღლ.), ბ ე ნ ტ ე რ ა -ჲ ( აჭარ.) ჩერჩეტი, ყეყეჩი, ლენჩი ( ს. More…
to main page 
top of page