(თუშ.) ბებია ( თ. უთურგ); ოჯახის უფროსი დიასახლისი ( ს. მაკალ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(რაჭ., ლეჩხ.) ბუჩქების ან წაქცეული ხის ტოტებისაგან შეკავებული თოვლის გროვა. თოვლით დაფარული ჩირგვის ძირში დარჩენილი უთოვლო ადგილი. ="ყურდგელი ბ ე რ ი ლ შ ი შემძვრალიყო." More…
(ქსნის ხეობ.) მორკალული ხე, რომელიც მარხილის ბოლოზე წნელით არის დამაგრებული ( ვ. სომხიშვ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ქიზიყ., ქართლ.) ისე, ვარაუდით ( ს. მენთეშ.); უეცრად, მოულოდნელად ( მ. მესხ.). =„იგრე ბ ე რ ყ ა ფ უ ლ ა დ მ ი ვ ე ც ი“ =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. More…
(გურ., რაჭ.) (სპ.-თურქ. bezirgân) შეძლებული, მდიდარი ( ე. ნინ., I I, თ. კიკვ., 274; ვ. ბერ.). =„რა ბ ე რ ძ ე გ ა ნ ი მამა გყავს“ =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, More…
(გურ.) მსხვილი, მაგარნაჭუჭიანი, ბერძნული ჯიშის თხილია ( გ. შარშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
to main page 
top of page