(გურ., ზ. აჭარ.) ლენჩი მოსულელო, უჭკუო ( ა. ღლ.; შ. ნიჟარ.). შდრ.: საბა, ნ. ჩუბ., დ. ჩუბ., ქეგლ. =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, More…
(მოხ., გურ., რაჭ.) შორისდ. გაკვირვებისა ( ა. ყაზბეგ., I, შ. ძიძ., 497); ბეჩა -ჲ ( აჭარ.) კაჟოვანა სიმინდის ერთ - ერთი სახეობა ( შ. ნიჟარ.). =„ბ ე ჩ ა, რაშია საქმე?“ (ა.ღლ.);; „წადი, More…
(ქიზიყ.) 1. უხეირო, ჩანჩურა კაცი; 2. კაცის მეტსახელადც იხმარება ( ს. მენთეშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(იმერ., ლეჩხ.) 1. ღრუ მდინარეში, სადაც ბუდობს თევზი და კიბო, ჯილე ( ვ. ბერ.); 2. დათვის ბუნაგი გამოქვაბულში ( მ. ჩიქ.; მ. ალავ., 1.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. More…
(იმერ., მესხ.) ჭინჭილაკი ( ვ. ბერ.); ურმის ნაწილია. ხელნების შეერთების ადგილზე ჩასმული ხის პალო, რაზედაც ასაკრავს ამოაბამენ ( ი. მაისურ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. More…
(მოხ.) იოტისოდენა, ძალიან მცირე, ძალიან პატარა ( ა. ყაზბ., I I I , შ. ძიძ.) შდრ.: დ. ჩუბ., ქეგლ. =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, More…
(ხევსურ., ჩ. თუშ., ფშ., მთიულ., გუდამაყრ., ქსნის ხეობ.) ბეჭის ფორმის კბილებიანი ხელსაწყო, ნაწილი საქსოვი მოწყობილობისა, იყენებენ ფარდაგის ქსოვის დროს ( ა. ჭინჭარ., 258; კ. ჭრელ, 268; More…
(ქიზიყ., ლეჩხ.) ქსოვის დროს დაშნის ან სავარცხლის ცემა ქსელზე და მოსაქსოვის მიჯიფთვა; ქსოვილის თავის მომაგრება ( ს. მენთეშ.; მ. ჩიქ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. More…
(ქართლ., ფშ, .მთიულ.) ბეხრეკი, ძალიან დაბერებული საქონელი ( შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.; ი. ქეშიკ.; ლ კაიშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი More…
to main page 
top of page