(ქართლ.) უფორმო ქსოვილი უმთავრესად შალის ქსოვილზე იტყვიან ( გ. შატბერ., 30). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(გურ., აჭარ.) ჩოფანო, შეუძლო, გაუგებარი კაცი. ლენჩი ( გ. შარაშ., ი. მეგრ.; შ. ნიჟარ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ზ. იმერ.) 1. უშნოდ და უთავბოლოდ სიარული ( ბ. წერეთ.); 2. ღონივრად, მაგრამ უაზროდ ცემა ( ი. ქავთ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : More…
(გურ.) ბლაჩუა, უხეირო, უუნარო ( გ. შარაშ.). See also: ბლაყვი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(იმერ., გურ.) უმარჯული კაცი, რომელსაც არაფერი ეხერხება და მალეც ვერაფერს შეისმენს და შეიგნებს. ( ი. ჭყონ.). See also: ბლაყვი, ბლაჩუაი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. More…
(გურ.) ტანმოშლით, უშნოდ, უაზროდ სიარული ( გ. შარაშ.). See also: ბადუნი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(მესხ.) უშნოდ, უხეიროდ სიარული ( ი. მაისურ.). See also: ბადუნი, ბლაცუნი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ქიზიყ.) ნ უ ჰ ბ ლ ი ა ნ ო ბ ო ეტყვიან სიცხიან ადამიანს, როცა ოფლიანია, შფოთავს, საბანს იხდის და ხელებს მაღლა იყრის ( ს. მენთეშ.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, More…
(იმერ.) ქაჩალი ( ვ. ბერ.). ◊ (იმერ.) ცივი და ხმელი რამ : ბ ლ ი კი პურები (ი. ქავთ.). ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ლეჩხ.) ენაბლუს ლაპარაკი ( მ. ალავ., 2). See also: ბლუკუნი, ბლუყუნი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.