(ქიზიყ.) ნეკრესის ქარიანი, ფეხებში ( თითებში) სტკივა კაცს და ძლივს დადის ( ს. მენთეშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(გურ.) 1. აბრეშუმის ჭია; 2. მატლი საზოგადოდ ( გ. შარაშ.). შდრ.; სააბ, ნ. ჩუბ., დ. ჩუბ., ქეგლ. ◊ (აჭარ.) კაკლის (ნიგვზის) მთლიანი გული, ორი ლებანი ერთად (დიალექტ., 656). ქართულ More…
(ქიზიყ., ფშ.) დიდმარხვაში დიდი ხახვის თავს შვიდ ბუმბულს შეურჭობდნენ და ჭერში ჩამოჰკიდებდნენ.ყოველი კვირის გასვლის შემდეგ თითო ბუმბულს გამოაძრობდნენ, ამით ითვლიდნენ, რამდენი კვირაღა რჩებოდა More…
(ლეჩხ.) თეთრი ( მ. ალავ., 1). =„რომელი ბ ო ბ ო ლ ი ა მყავხარ, რო შენ გაშავებას ვერიდო ამ სიცხეში.“ =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : More…
(კახ.) ვაზის უნაყოფო ტოტი ძირიდან სამამულე რქამდე, ბჟღალა ( ა. მარტ., გ. იმნ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(გურ.) ყოფნა, ჭაჭანი, ჭაჭანება (ი.ჭყონ.) =„გამეცალე, თვარა შენ აქ არ გ ა ბ ო გ ი ნ ე ბ.“ =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ქართლ.) გაუთლელი, ახირებული( თ. რაზიკ., „ივერია“, N 128, 1900; ი.ჭყონ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
to main page 
top of page