selected terms: 23,731 page 97 of 1,187
ბოგრად
(ფშ.) მრავლად (ი. ქეშიკ.). =„თაგვი სად მოურჩებოდა ბ ო გ რ ა დ გამოსულ კატებსა.“ =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოდოდღიე
(ლეჩხ.) 1. ობობა, მწერი ობობასავით მავალი; 2. პირფართო ყმაწვილი ( მ. ჩიქ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოდოშა
(ქიზიყ.) უსუფთაო, ჭუჭყიანი, თავისი თავისა და ოჯახის სისუფთავე რომ არ უყვარს ( ს. მენთეშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოვრაყ-ი
(თუშ.) (bayrak) დროშა ( ს. მაკალ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოვრუ
(ინგილ.) ბევრი ( დიალექტ., 613). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოვშ-ი, ბოვშვი-ი
(ლეჩხ., რაჭ., გურ.) ბავშვი ( დიალექტ., 675, 682: ა. ღლ.). See also: ბოქში =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოზა
(ინგილ.) (boza) ტკბილისაგან მოდუღებული ღვინო ( მ. ჯან.); ფეტვის ბურახი ( საბა). შდრ. =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოზალუყ-ი
(ქსნის ხეობ.) (bozalik(?)) ნახადი, რომელიც არაყის გამოხდის შემდეგ რჩება, ფაფასავით სქელი სითხეა. შდრ. : ბოზა (ვ. სომხიშვ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, More…
ბოზანდარა
(გურ.) კედელში დატანებული თახჩა, კარადა ( ს. ჟღ.). See also: უზანდარაი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოთარ-ი
(იმერ.) მოუხეშავი ( ვ. ბერ.). =„რას ბ ო თ ა რ ო ბ მაქანეჲ?“ =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოთბაღ-ი
(იმერ.) ქართული უნაგირის სამკაული ( ი. ჭყონ.; ლ. ლეონ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოთვერა
(ქართლ.) See also: ბათარა =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოთილ-ი
(ლეჩხ.) ბორიალი, უსაქმოდ სიარული ადგილობრივ ( მ. ალავ., 1.). =„რას ბ ო თ ი ლ ო ბ, კაცო, მაქანე?“ =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, More…
ბოიდაღ-ი, ბოიდახ-ი
(ქიზიყ., ლეჩხ., იმერ.) (boydak) 1. თავმომწონესავით და მკვეხარასავით ( ს. მენთეშ.); 2. ზანტი, მოუქნელი ადამიანი ( მ. ალავ., 1); მოიმახი, უშნო, ულამაზო ( ი. ქავთ.). =„ჩვენი გიორგი ძალიან ბ ო More…
ბოიკ-ი
(თუშ., რაჭ.) მოზვერი ( პ. ხუბ.); პატარა ჯიხვი» (შ. ძიძ.); ორი წლის ჴარი ( საბა). =„ნუ მოჰკლავ ჯიხვის ბ ო ი კ ს ა, თვარემ გადვაგდებ კდესა.“ ◊ (გურ.) მოზრდილი, წამოზრდილი (ს. More…
ბოილ-ი
(გურ.) ბორიალი, უსაქმოდ , უაზროდ ხეტიალი ( გ. შარაშ.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოინ
(ინგილ.) =„ტყიდან უღელზე ბმით მოთრეული ტივი, აკაფული ხე“ ( მ. ჯან.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოინ-ი
(ფშ., ხევსურ.) გროვა ფრინველისა, ცხოველისა (ვაჟა, I, ა. შან.); ბ ო ი ნ ო ბ-ს ნელ-ნელა ცურავს ჰაერში. (ა. შან., ხევსურ., 218, 15). ="ჭიმღის კლდეთ არწივ ბ ო ი ნ ო ბ ს, არ წირავს თავის More…
ბოინუს-ი
(ინგილ.) ლეჩაქზე მოსაბმელი ვერცხლის სამკაული ( მ. ჯან.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოირაყ-ი
(იმერ.) დამწვრის სუნის მქონე კვამლი ან ორთქლი ( ი. ქავთ.). =„არიქა, ჭაჭა დეეწვა ეგება ქვაბს ძროზე, იმისანა ბ ო ი რ ა ყ ი გამევიდა მილიდან.“ =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. More…
ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9