selected terms: 23,731 page 98 of 1,187
ბოკ-ი
(გურ.) ხის სვეტი, ბურჯი (ა.ღლ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოკერა
(ზ. აჭარ.) გაშლილი საძოვარი ტყის შუაგულში ( შ. ნიჟარ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოკვ-ი
(ფშ., თუშ.) წვერმომრგვალებული, ბლაგვი ( ი. ქეშიკ,); ნეკერჩხალი ( პ. ხუბ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოკვერა
(აჭარ.) მსხვილი, უხეში ( ი. მეგრ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოკო
(ქსნის ხეობ.) ჭანჭურის მსგავსი უკურკო ნაყოფი ხეხილისა ( ვ. სომხიშვ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოკოკა
(ქიზიყ.) მომრგვალო ( ოღონდ არა ბურთივით); დამორილი; ბ ლ ა გ ვ ი ბ ო კ ო კ ა თ ა ვ ი დამორილ-დამრგვალებული თავი ჯოხისა ან სხვა რისამე ( ს. მენთეშ., დამ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის More…
ბოკოკია
(მთიულ.) სუსტი; ბ ო კ ო კ ი ა თ ი თ-ი მოკლე თითი ( ლ. კაიშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოკოლა
(გუდამაყრ., ფშ.) მოკლე და სქელრქიანი საქონელი ( ლ. ლეონ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოკონ-ი
(იმერ., გურ.) სახლის საძირკველის ბურჯი, ბოძი ( ვ. ბერ.); ხის დიდი მორი, რომელზეც ეყრდნობა სახლის სახურავი (ს. ჟღ.). ◊ (ლეჩხ.) 1. სამი ფიცრით გაკეთებული სკამი ბავშვებისათვის; 2. More…
ბოკონა
(იმერ.) დაბალი სკამი ფიცრისა (ი. ქავთ.); ფიცრის პატარა, დაბალი სკამი (ქ. ძოწ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოკორა
(ქართლ.) ურქო ღონიერი, დოლა ხარი ( მ. მესხ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოკოტა
(კახ., ქართლ.) კოტიტა-უშნოდ მოკლე და მსხვილი ( „ კომუნისტი“,N% 88, 1967); კოტიტა თითები ( მ. მესხ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : More…
ბოლ-ი
(იმერ., გურ.) ტოტი ( ვ. ბერ.) ხის ტოტი ( პ. ჯაჯან., X); ტოტი, შტო, ყლორტი ხისა.( ა. ღლ., 1.) =„ამასობაში მოსკტა აი ბ ო ლ ი ა ნ ი წიფელა, დიენარცხა თავზე დევეფს და სამივეს გუუჭეჭკა More…
ბოლათ
(ჯავახ., აჭარ.) ბლომად (დიალექტ., 646; შ. ნიჟარ.). See also: ბოლი 2 =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოლათ-ი
(გურ.) თევზის შესაძრომი ღრუ მდინარესა ან ტბაში ( ი. ჭყონ.); ქვაში ან ხის ძირში ერთად თავმოყრილი თევზების გროვა (ს.ჟღ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. More…
ბოლდომი
(ოკრიბ.) მოწითალო გრძელი თევზი, თავი და ტანი ერთნაირი ზომისა აქვს, მდ. წყალწითელაში მრავლდება ( მ. ალავ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : More…
ბოლება-ჲ
(ინგილ.) ძლიერი ციებ-ცხელება ( მ. ჯან.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოლი-ბოლ-ი!
(იმერ.) ბატების მოხმობა, დაძახება ( ვ. ბერ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოლიარ-ი
(რაჭ.) ოთხფეხა ყიალი ( ვ. ბერ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოლიქ-ი
(ფშ.) ჯოგი, ფარა ( ი. ქეშიკ.). =„მალ-მალ მომაგონდება სახე იმ ალაგებისა, სადაც ჰდის ჯოგი ირმისა და ბ ო ლ ი ქ ე ბ ი შვლებისა." =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, More…
ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9