- .

ობ ოგ ოდ ოვ ოზ ოთ ოი ოკ ოლ ომ ონ ოჟ ორ ოს ოტ ოფ ოქ ოღ ოყ ოშ ოჩ ოც ოწ ოჭ ოხ ოჯ ოჰ ოჴ
selected terms: 305 page 1 of 16
ობიდ-ი
(მოხ.) ფერსო, ურმისა (ო. ქაჯ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ობნობა
(თუშ.) უბნობა (თ. ურთურგ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ობოლა
(ფშ.) კნ. ობოლი (ვაჟა, I, ა. შან.). ◊ (იმერ.) კათხა, დიდი ჭიქა (ვ. ბერ.). ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ობროდ-ი
(ზ. იმერ., ლეჩხ.) უცნაური, ახირებული (ბ. წერეთ.); ჩერჩეტი, ლენჩი. (მ.ჩიქ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ობურდ-ი
(რაჭ.) ეშმაკი (შ. ძიძ., 211). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ოგვადო
(გურ.) აბრეშუმის ამოსახვევი ორპოტიკა (ორტოტა) ჯოხი, სამუხელი (გ. შარაშ.; ა. ღლ.; „კომუნისტი“, ¹ 294, 1967). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : More…
ოგვაჩოო!
(იმერ.) ნახირის შეძახება გასარეკად (ვ. ბერ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ოგვედა-ჲ
(აჭარ.) See also: ოგვადო =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ოგნარ-ი
(ლეჩხ.) ტაბლაყურა, ჭანჭყატა, მცენარეა (ა. მაყ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ოგონჩა
(ქსნის ხეობ.) უშნო, პატარა ქოხი (ვ. სომხიშვ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ოგრო
(იმერ.) როგო, ქვევრის სარქველი (ვ. ბერ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ოგურ-ი
(ქიზიყ.) ახლო ნათესავი, თავისიანი. =„კაცმა თავისი ო გ უ რ ი უნდა იცოდეჲ, თავისიან უნდა ჲცნობდეჲ თავისიან და უცხო არჩევდეჲ“ (ს. მენთეშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. More…
ოდ-ი
(მთიულ.) დახურულ ცხვრის ბინაში დამდგარი ორთქლი (ლ. კაიშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ოდა
(გურ.) (oda.) ჭერ-იატაკიანი, ფანჯრებიანი და ბუხრიანი ფიცრული სახლი. უმეტეს ნაწილად ხის ან ქვის ბოძებზე დგანან (ე. ნინ., I, თ. კი8კვ.). ◊ (ქართლ.) მოჯამაგირის საწოლი ადგილი More…
ოდაღაჭ-ი
(აჭარ.) ღვია, მცენარეა (ს. მაყ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ოდედოო!
(ზ. იმერ.) ძროხის დაძახებაა (ბ. წერეთ.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ოდელია
(გურ.) ნადური სიმღერაა, სამჯერ იმღერება ყანაში; დილას, შუადღეზე და საღამოს (გ. შარაშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ოდელია, ოდელიე
(იმერ., გურ., ლეჩხ., აჭარ.) წიწმატურა მცენარეა (ა. მაყ.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ოდიშურა
(ლეჩხ.) თამბაქოს ჯიშია ერთგვარი. =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ოდოდა
(ფშ.) ოლოლი, ბუს მსგავსი ფრინველი (ი. ქეშიკ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9