- .

ტა ტე ტვ ტი ტკ ტლ ტმ ტო ტპ ტრ ტუ ტფ ტყ
selected terms: 494 page 1 of 25
ტაბაკ-ი
(ქართლ., ქიზიყ., ფშ., ლეჩხ.) პატარა თაბახი, ხისაგან გამოთლილი სინისებრი ჭურჭელი, რომელსაც ხორბლის სარკვევად (საწმენდად) ხმარობენ (დიალექტ., 642); მთლიანი ხისგან ჩარხში გამოჭრილი მრგვალი More…
ტაბაკა
(მთიულ.) ჯიქა, მცენარეა (ა. მაყ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ტაბაკა ლეღვ-ი
(ქიზიყ.) ლეღვის ჯიშია, მაკრატელა ფოთოლი აქვს, შავი ბრტყელი ნაყოფი იცის (ს. მენთეშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ტაბაკამხალ-ი
(მოხ.) ქუთქუთა, მცენარეა (ა. მაყ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ტაბარზენ-ი
(ხევსურ.) See also: ტორზო =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ტაბარუკ-ი
(ხევსურ.) See also: ტორზო ◊ (ქიზიყ.) უქონელი, ღარიბი, ღატაკი. გლეხი ახალმოსული (საბა; ნ. ჩუბ., დ. ჩუბ.). "შინ რომ კატა არა ჰყავს და გარეთ თაგვი". (ს. მენთეშ.); ◊ More…
ტაბარუკა
(თუშ.) See also: ტაბარუკი 2 =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ტაბარჯუკ-ი
(გურ.) See also: ტაბარჯუხი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ტაბარჯუხ-ი
(გურ.) (dağarcik) ტყავის ჩანთა, ზურგზე მოსაკიდებელი, მონადირენი ხმარობენ (გ. შარაშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ტაბასკვერა, ტაპასკვერა
(ლეჩხ., ოკრიბ.) დაბალი, ჩაფსკვნილი ტანის კაცი (მ. ჩიქ.); დაბალი (ჭოლევი, მ. ოყრეშიძე). See also: დაგვარჯული ◊ (რაჭ.) ფუნისა და ნაცრისაგან გაკეთებული კეცი აბრეშუმის მურის (თოთო More…
ტაბაქა-ჲ
(აჭარ.) მსხლის ჯიშია ერთგვარი (შ. ნიჟაე.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ტაბაყურო
(იმერ.) დაჭაობებული ადგილი საერთოდ ("კომუნისტი" № 294, 1967). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ტაბაცუნ-ი
(გურ.) მოხარშვა, თევზის მოხარშვაზე იტყვიან : მ ო ა ტ ა ბ ა ც უ ნ ა მოხარშა (ა. ღლ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ტაბახ-ი
(გურ.) ცხენის ავადმყოფობაა, სასაში უჩნდება (გ. შარაშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ტაბელა-ი
(აჭარ., გურ.) 1. ბალახია ერთგვარი (კ. გვარ., 950; ა. ღლ.); 2. მოკლე და მსხვილი (კოტიტა) თითი; 3. ტ ა ბ ე ლ ა ჲ ბ ა ღ ა ნ ა მსუქანი, ჯან-ღონით სავსე, ბუთხუზა ბავშვი (შ. ნიჟარ.). More…
ტაბლა, ტაბლა-ჲ
(გურ.) ღომის ფქვილისგან გაკეთებული ნამცხვარი; ნამცხვარი (ა. ღლ.; პ. ჯაჯან.). ◊ (ხევსურ., მოხ.) გაწყობილი სუფრა (ა. შან.); სუფრა (ა. ჭინჭარ., 212); სუფრა, მაგიდა პურის საჭმელად More…
ტაბლობა-ჲ
(ინგილ., ფშ.) ახალი მკვდრის (ან ძველთა) მოსახსენებელი აღაპი (მ. ჯან.); საწესჩვეულებო სუფრის გაშლა (ვაჟა-ფშ., მც. ლექსიკ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, More…
ტაბო
(გურ.) ღომის საცეხვლის (ჩამურის) ნაწილი (პ. ჯაჯან.). ◊ (ქ. აჭარ.) ხილის საწურავი მოწყობილობის ნაწილი, მომრგვალებული ფიცარი (შ. ნიჟარ.). ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. More…
ტაბოც-ი
(ქიზიყ.) 1. ფიცრის ურო, სახურავის ჩალის თავებს სცემენ, რომ დაასწორსწორონ; 2. სარეცხის საზეპელი, ხის ურო ან ხვედა, ან ბრტყელი ქვა, რომელსაც სარეცხს სცემენ, რომ ჭუჭყი გამოადინონ; 3. გადატ. ტ ა More…
ტაბუც-ი
(გურ.) ფეხშიშველი სიარული; ტ ა ბ უ ც ა -ი ფეხშიშველი (ა. ღლ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9