- .

ქა ქბ ქე ქვ ქი ქლ ქმ ქო ქრ ქს ქუ ქფ ქშ ქც
ქი ქია ქიბ ქიზ ქით ქილ ქიმ ქინ ქიო ქირ ქის ქიტ ქიფ ქიქ ქიშ ქიჩ ქიც ქიხ
selected terms: 23 page 1 of 2
ქირ-ი
(ხევსურ.) ძაღლის ენა, ოსერო (ა. მაყ.). See also: ღორნიკა ◊ (ფშ.) სათივის ძირში ჩარჩენილი თივის ნაფშვენი, თივის ბურდო (ქეგლ). ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, More…
ქირავნობა
(მოხ.) ქირაზე სიარული (დიალექტ., 564). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ქირდვა
(იმერ., გურ.) ძრახვა, ვინმეზე აუგის ლაპარაკი (ი. ჭყონ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ქირვაზა
(მთიულ.) ტასტის ან ქვევრის ქვის საფარველი (ლ. კაიშ.); მოწნული ხუფი (ს. მაკალ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ქირიშ-ი
(ზ. იმერ., ზ. აჭარ.) სახლის კოჭი (ბ. წერეთ.; შ. ნიჟარ.). See also: ქილიში =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ქირმან-ი
(ხევსურ.) ახლად მომკილი მინდორი (ქეგლ). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ქირმიშ-ი
(ქართლ.) ირიბი (გ. შატბერ., 102). ="ქ ი რ მ ი შ ა დ გახედა". =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ქირსვლა
(ფშ.) წვრილ-წვრილად თოვა (ვაჟა, I, ა. შან.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ქირსლ-ი
(მთიულ.) ქერტლი (ლ. კაიშ.). ვაზის რქაზე ამოსული ნორჩი რქა ვაზის ყლორტზე გამოსული რქა, რომელსაც აცლიან ხოლმე (დიალექტ., 610); ვაზის კვირტსა და ტოტს შუა ამოსული ყლორტი (ა. მარტ., გ. იმნ.); More…
ქირქალ-ი
(ზ. იმერ.) გრილი; თავისუფალი (ბ. წერეთ.). ="თხელი ტილო გაცვია ზაფხულში ქ ი რ ქ ა ლ ა დ და ასე დადიხარ". =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - More…
ქირქილ-ი
(გურ.) ქარის, ნიავის, გინდ სიოს ნელი ქროლა (ი. ჭყონ.); ქირქილი ქარისა, სისინი, ქროლა; ა მ ო ქ ი რ ქ ი ლ დ ა ამოქროლდა (ა. ღლ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, More…
ქირქირ-ი
(თუშ.) ფრუტუნი, სიცილი (თ. უთურგ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ქირქიტ-ი
(ჯავახ.) ირმის ან ჯიხვის რქისაგან გაკეთებული საქსოვი იარაღი (ი. მაისურ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ქირქნა
(იმერ.) ლოღნა (ქეგლ). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ქირშ-ი
(ზ. რაჭ.) უვარგისი მატყლი (ქეგლ). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ქირშ-ი მიწა
(ზ. იმერ.) ხოროში მიწა, სილანარევი; ხმარობენ ჭურჭლის საკეთებლად; ქ ი რ შ-ი პ უ რ-ი ფხვიერი პური, რომელიც კარგად არ იზილება (ბ. წერეთ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. More…
ქირშ-ი წყალ-ი
(ლეჩხ.) ძლიერ ცივი და უხეში (მაგარი) წყარო. გულზე ცუდად მოქმედებს, თავ-პირის დაბანის შემდეგ სახეზე ქერტლს აჩენს, თმას ჯაგარივით გახდის; სარეცხად არ ვარგა : საპონს დაჭრის, არ აქაფდება. More…
ქირჩიმალ-ი
(იმერ.) ღონივრად რაზედმე ხელის წასმა (ვ. ბერ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ქირჩნა
(ზ. იმერ.) ხელის წავლება და მოწევა; მ ო ქ ი რ ჩ ნ ა ხელი წაავლო თმებში და მოსწია (ბ. წერეთ.); ჯიჯგნა, გლეჯა, წეწვა (ქეგლ). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, More…
ქირცა
(ხევსურ.) სათიბი ბალახია ერთგვარი (ა. ჭინჭარ., 225); ძიგვა, ქისრიბა (ა. მაყ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9