( -
[

selected terms: 12,786 page 626 of 640
ხრწევა
See also: დამახრწეველ-ი, დახრწევა =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
ხრწნა
გაფუჭება, წახდენა, დახსნა, დარღვევა: =„არავინ ვ ხ რ წ ე ნ ი თ... არავის მოვაანგაჰრეთ“ II კორ. 7,2. See also: განუხრწნელ-ი, განხრწნა, განჴრწნა, უხრწნელ-ი, უჴრწნელ-ი, განხრწნად-ი More…
ხრწნილება
წახდენილობა, დახსნილობა, დარღვეულება: =„არცა ხ რ წ ნ ი ლ ე ბ ა მ ა ნ უხრწნელებაჲ დაიმკჳდროს“ I კორ. 15,50; „იგინი მონანი არიან ხ რ წ ნ ი ლ ე ბ ი ს ა ნ ი“ II პეტრე 2,19; „ჴორცისა; მის წილ ხ More…
ხსედ-ი
«წითელი», ნარინჯის ფერი: =„კაცი, აღმჴედრებული ცხენსა ზედა ხ ს ე დ ს ა“ О, „კაცი აღმჴედრებული ცხენსა ზედა წ ი თ ე ლ ს ა“ I, ზაქ. 1,8. =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი More…
ხსედ-ჭრელ-ი
«წითელ-ჭრელი», ნარინჯის, ფორთოხლის ფერი: =„შემდგომად მისა (დგეს) ცხენნი ხ ს ე დ-ჭ რ ე ლ ნ ი (წ ი თ ე ლ-ჭ რ ე ლ ნ ი I) და სპეტაკნი“ О, ზაქ. 1,8. See also: ჭრელ-ი =აბულაძე ილია; „ძველი More…
ხუად-ი
მამალი: =„რაჟამს შვიან ხ უ ა დ ი კიცჳ“ ფიზ. XII 6. =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
ხუავ-ი
ზვინი, გროვა; მოსავალი: =„მუცელი შენი, ვითარცა ხ უ ა ვ ი იფქლისაჲ, გარემოხუეული შროშნითა“ I, ქება 7,2; „ვითარცა ვინ შეკრიბა ქვაჲ ხ უ ა ვ ა დ“ О, ზირ. 21,9; „ვითარცა ხ უ ა ვ ი; სალეწავისაჲ More…
ხუავრიელ-ი
უხვი: =„ხ უ ა ვ რ ი ე ლ თ ა წყალობათა შენთა განსამჴნობელად და ნუგეშინის-საცემელად ჩემ მონისა შენისა ცოდვილისა“ მ. ცხ. 143v. =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; More…
ხუალ, ხუალთ
See also: სლვა =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
ხუარბალ-ი
ხორბალი, მარცვლეული: =„წარიღე ესე (ჴელი) და დაჰფალ ხ უ ა რ ბ ა ლ ს ა შინა, რაჲთა ფერი იქციოს“ ლიმ. 78,17; „თჳნიერ უცალოებისა თანავე გავიდის, გინა თუ ნავისა გამოზიდვასა,; გინა თუ ნავი More…
ხუარბლის-ვაჭარ-ი:
=„ხ უ ა რ ბ ლ ი ს-ვ ა ჭ ა რ თ ა დაჰჴშნეს კარნი ქულბაქთა მათთანი და განაძნელეს იფქლი გლახაკთათჳს“ მ. სწ. 64,13. See also: ვაჭარ-ი =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი More…
ხუასტაგ-ი, ხუასდაგ-ი, ხოსტაკ-ი
ქონება, საქონელი, პირუტყვი, განძი, ფული: =„ენება ხ უ ა ს ტ ა გ ი ნავისა ჩუენისაჲ წარღებად“ ი. მოც. 57,14; „ნუ იქმნებით გულისმთქუმელ ხ უ ა ს ტ ა გ ი ს ა (ხ უ ა ს დ ა გ ი ს ა) საკ. წიგ.II More…
ხუასტაგის-მოყუარე
ქონების, განძის, ოქროს მოყვარული: =„მიიღე ხუასტაგი ესე და მომეც მე იფქლი; ხოლო მან, ხ უ ა ს ტ ა გ ი ს-მ ო ყ უ ა რ ე მ ა ნ... მეყსეულად მიითუალა და მოსცა მას იფქლი“ საკ. წიგ. II 130,2; More…
ხუაშიადად
საიდუმლოდ, დაფარულად: =„ვარქუ მე სანატრელსა მას ხ უ ა შ ი ა დ ა დ-რე“ შუშ. III 20. =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
ხუაჲშან-ი, ხუეშან-ი
ლოცვა, ვედრება; =„ოხათა შენთა, მამაო, და ხ უ ა ჲ შ ა ნ თ ა მოწყალე-ყვეს ჩემ ზედა ...ღმრთისმშობელი“ მ. ცხ. 405v. See also: მეხუეშნე, ხუეიშნება =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის More…
ხუდომა
შეყრა, შეხვდომა, რგება, «დაცემა»: =„სული მ ხ უ ე დ ა კეთილი“ Ο, სიბრძ. სოლ. 8,19; „ჭირი თუ რაჲმე მ ხ უ დ ე ს “ Ο, ზირ. 22,31; „ხ უ დ ა მას საკუმეველისა კუმევაჲ“ ლ. 1,9; „ნაწილად ცოდვილისა; More…
ხუედრება
რგება, შეყრა, შემთხვევა, «მიცემა»: =„შრომა ა ხ უ ე დ რ ე ს მავასხებელთა თჳსთა“ Ο,— „მ ი ს ც ა შრომა შემწეთა მათ“ pb., ზირ. 29,4; „ნუ შრომასა მ ა ხ უ ე დ რ ე ბ მე“ ლ. 11,7. „ხუედრებულ იყო; More…
ხუევა
See also: აღხუევა, გარე-მოხუეულ-ი, დახუევა, თავის-სახუეველ-ი, მოხუევა, წარხუევა =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
ხუეიშნება
მიცემა, ბოძება: =„მ ა ხ უ ე ი შ ნ ე ერი ჩემი თხოვასა ამას ჩემსა“ O, ესთ. 7,3. See also: ხუაჲშან-ი, ხუეშან-ი =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა More…
ხუესტ-ი
თავხედი, «კადნიერება»: =„პირი მისი ხ უ ე ს ტ ი სიკუდილსა მოუწესნ“ Ο,—„პირისა მისისა კ ა დ ნ ი ე რ ე ბ ა სიკუდილსა მიუწოდნ“ pb., იგ. სოლ. 18,6. ; „ნუ—თქუა—ხ უ ე ს ტ ა დ იტყვ“ ბაბ. 47,6. More…
ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები) ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9