See also: აღმოხუეწა, აღმოხუეწინ-ი, გამოხუეწა, დახუეწა, მოხუეწა, შემოხუეწა =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
5000: =„არცა მოიჴსენეთ ხუთთა მათ პურთაჲ და ხ უ თ ა თ ა ს თ ა ჲ მათ?“ მთ. 16,9. See also: ათას-ი =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; More…
500: =„ერთსა თანა-ედვა ხ უ თ ა ს ი დრაჰკანი“ ლ. 7,41. See also: ას-ი =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
ხუთჯერ: =„ჰურიათაგან ხ უ თ გ ზ ი ს ორმეოცსა ერთ მოკლებული ცემაჲ მოვიღე“ II კორ. 11,24. =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, More…
«მეხუთე»: =„ხ უ თ ე უ ლ ი მისი შესძინოს მას ზედა“ G, — „მ ე ხ უ თ ჱ იგი შესძინოს მას ზედა“ Ο, ლევიტ. 6,5. See also: ხუთ-ი =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; More…
=„კიცხევითა და ხ უ მ რ ო ბ ი თ ა სიცილად აღსძრვენ “ H—2251,321v. =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
ხვრეპა: =„ზედა მადგეს და მ ა ხ უ რ ე ტ დ ე ს მე და იქმოდის ჩემ წინაშე სახურეტელსა“ II მფ. 13,5. See also: სახურეტელ-ი: =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; More…
დურგალი, სახლის მაშენებელი, ოსტატი, ხელოსანი, ხუროთმოძღვარი: =„ანუ არა ესე არს ხ უ რ ო ჲ ს ა მის იგი ძჱ?“ მთ, 13,55; „მოსცა... ხ უ რ ო ნ ი ძელისანი“ M, I ნშტ. 14,1; „მისცეს ხ უ რ ო თ ა და More…
to main page 
top of page