( -
[

selected terms: 12,786 page 628 of 640
ხუროება, ხუროვ(ნ)ება
დურგლობა, ოსტატობა, ხელობა: =„იყვნეს მეპრატაკე ხ უ რ ო ე ბ ი თ“ საქ. მოც. 18,3; „აღავსო იგი სულითა საღმრთოჲთა განზრახვად... საქმესა მას ძელით-ხ უ რ ო ე ბ ი ს ა სა“ Ο, გამოსლ. 31,5; ; More…
ხუროთ-მოძღუარ-ი
ხელოვანი, ოსტატი: =„ქალაქსა, რომლისა ხ უ რ ო თ-მ ო ძ ღ უ ა რ და შემოქმედ ღმერთი არს“ ჰებრ, 11,10, See also: მოძღუარ-ი =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; More…
ხუროთ-მოძღურება:
=„აღავსო იგი... გულისხმის-ყოფითა ყოველსა საქმესა განზრახვად, ხ უ რ ო თ-მ ო ძ ღ უ რ ე ბ ა დ, საქმედ ოქროჲსა მის და ვეცხლისა“ Ο, გამოსლ. 31,4. See also: მოძღურება, მოძღურობა =აბულაძე More…
ხუშკარ-ი
მსხვილი ფქვილისაგან დამზადებული პური: =„ჩემდა კმა არს ერთი კუართი ჴორცთათჳს და პური ხ უ შ კ ა რ ი“ Sin.-6,131г =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა More…
ხუცება
(მოხუცებული.) «გაპირმშოება», «უფროსება»: =„ნუ ა ხ უ ც ე ბ ნ შვილსა მას საყუარელისასა უხუცესსა მას შვილსა ზედა საძულელისასა“ M,— „ვერ უძლოს გ ა პ ი რ მ შ ო ე ბ ა ჲ ძესა, პირმშოსა მის More…
ხუცეს-ი
(ხუცისა) «მოხუცებული», «მღდელი», «უხუცესი» =„ზრახვა-ყვეს ხ უ ც ე ს თ ა (მ ო ხ უ ც ე ბ უ ლ თ ა DE) ერისათა“ C, მთ. 27,1; „რაჲსათჳს მოწაფენი შენნი არა-ვლენან მოძღურებისაებრ ხ უ ც ე ს თ ა ჲ ს More…
ხუცეს-მონაზონ-ი:
=„ცხორებაჲ... აღწერილი გლახაკისა გეორგის მიერ ხ უ ც ე ს-მ ო ნ ა ზ ო ნ ი ს ა“ ი,-ე, 13,5. See also: მონაზონ-ი =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა More…
ხუცობა:
=„მადლი, რომელი მოგეცა შენ წინაჲსწარმეტყუელებითა დასხმითა ჴელთა ხ უ ც ო ბ ი ს ა ჲ თ ა“ I ტიმ, 4,14. See also: ხუცეს-ი =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; More…
ხჳდე, ხჳდოდი...
See also: სლვა =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
ხჳთქ-ი
ნიანგი: = ; „სავსე იყო მდინარჱ იგი ხ ჳ თ ქ ე ბ ი თ ა“ ანტ. დ. 26r; „რომელთამე თქჳან ხ ჳ თ ქ ი ზღჳსაჲ“ ფიზ XXVIII 6; „ქცევათა მათთჳს ხ ჳ თ ქ თ ა ჲ ს ა ეგების, რაჲთა; ვიფარვიდეთ ტყავითავე More…
ხჳრ-ი
See also: ხოირ-ი, ხუირ-ი, ხჳრ-ი, ხჳირ-ი =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
ჯაბან-ი
See also: შეჯაბნება =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
ჯაბნობა
«შეძრწუნება»: =„ნუცა შ ჯ ა ბ ნ ო ბ, ნუცა იწიწვი პირისაგან მათისა“ G, — „ნუცა შ ე ს ძ რ წ უ ნ დ ე ბ ი, ნუცა დაბრკოლდები პირისაგან მათისა“ M, II შჯ. 31,6. See also: ჯაბან-ი =აბულაძე More…
ჯადაგო
«მეტყუელი», მჭევრმეტყველი; რიტორი, ფილოსოფოსი, მოსარჩლე, დამცველი: =„შთავიდა მღდელთ-მოძღუარი ანანია ხუცესთა ვიეთმე თანა და ტერტჳლოს ჯ ა დ ა გ ო ჲ ს ა (მ ე ტ ყ უ ე ლ ი ს ა G) ვისთანამე“ More…
ჯადაგობა, ჯადაგება
ფილოსოფოსობა, მჭევრმეტყველება, რიტორობა, მოსარჩლეობა, დამცველობა: =„არა მოწოდებულ ხარ შენ ჯ ა დ ა გ ო ბ ა დ (ჯ ა დ ა გ ე ბ ა დ G), არამედ მსახურებად ღმერთთა“ საკ. წიგ. II 37,18. See More…
ჯან
ქართული ანბნის 35-ე ასო, რიცხვითი მნიშვნელობა 8000. =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
ჯარბ-ი
შხამიანი გველი, იქედნე: =„არა განვბოროტნეთ და ვიქმნნეთ ვითარცა ჯ ა რ ბ ნ ი წამლეანნი“ მ. სწ. 268,13; „გუელი იგი ჯ ა რ ბ ი, რომელ არს უძჳრეს ყოველთა ქუემძრომელთა“ ბ. კეს.-ექუს. დღ. 104,6;; More…
ჯაჭუ
«რკინა», ჯაჭვი, ბორკილი, ჯავშანი, «ჯაჭუჭური: = ; „არცაღა ჯ ა ჭ უ ე ბ ი თ ა ვის ჴელ-ეწიფა შებორკილებად იგი“ DE, — „ვერცა ჯ ა ჭ ჳ თ ა ვერღარავინ უძლის შეკრვად მისა“ მრ. 5,3; „ჯ ა ჭ ჳ იგი More…
ჯაჭუედ-ი
ღობე: =„ქმნნა ჯ ა ჭ უ ე დ ნ ი ბადის სახედ გარდამოტევებულად“ M, II ნშტ. 3,16. See also: ჯაჭუ =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; More…
ჯაჭუჭურ-ი
საჭურველი, იარაღი: = ; „მისცა ასისთავთა მათ ჰორლები იგი და ჯ ა ჭ უ ჭ უ რ ი დავითის მეფისაჲ“ M, IV მფ. 11,10; „თქუენ თანა არიან… ქალაქნი ძნელნი და ჯ ა ჭ უ ჭ უ რ ი მისი“ O, IV მფ. 10,2;; More…
ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები) ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9