( -
[

selected terms: 12,786 page 637 of 640
ჴემ
See also: განაჴმობ-ი, განჴმარ-ი, განჴმელ-ი, განჴმობა, გაჴმობა, ჴმობა =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
ჴერ-ი
«ღერი», ზრო: =„ჴ ე რ ი იგი მისი (სასანთლისაჲ) და რტონი და ტაკუკნი და ბირთუნი და შროშანნი მისგანვე იყვნენ“ O, გამოსლ. 25,31; „მყარი ოქროჲ ჴ ე რ ი მისი (საბაზმაკისაჲ)“; G,— „მყარი ოქროჲ — ღ More…
ჴიდ-ი:
=„ვასხენ ჴ ი დ ნ ი და დავარღჳენ წყალნი“ I, ეს. 37,25; „ვითარცა მიიწინეს ჴ ი დ ს ა მას ციხისასა, ჰრქუა პიტიახშმან წმიდასა შუშანიკს“ შუშ. IX 20; „ქმნეს ჴ ი დ ი რაჲმე დიდი შეშისაჲ“; H — More…
ჴმა
ხმა, ბგერა, ჟრიამული, ხმაურობა, ყვირილი, სიტყვა, «ჰამბავი», კილო: =„ჴ მ ა ჲ ჰრამაჲთ ისმა“ მთ. 2,18; „ესე შენი ჴ მ ა ჲ არს“ О, I მფ. 24,17; „ჴ მ ა ჲ გურიტისაჲ ისმა“ ოქრ-გურიტ. 226,27; More…
ჴმაკეთილ-ი
ხმაკარგი: =„ჴ მ ა კ ე თ ი ლ — ვითარცა სპილენძი“ იპ. რომ.-კურთხ. მოს. 192,9. See also: კეთილ-ი =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; More…
ჴმამაღალ-ი
ხმამაღალი: =„ჴ მ ა მ ა ღ ა ლ ი ნესტჳ ღაღადებდა“ ს. გაბ.-მოც. საჴს. 99,41; „სადა არს... რომელსა არა აზრახა, არცა ჴ მ ა მ ა ღ ლ ი ს ა მიერ, ვითარმცა არა ესმა?“ I, ეს. 33,19.; „ჴ მ ა მ ა ღ ლ More…
ჴმამაღლობა
ხმამაღლობა: =„გჳჴმს წარდგომაჲ და არა ჴ მ ა მ ა ღ ლ ო ბ ი თ ა და აქა და იქი მიმოდაბნევითა გონებისაჲთა“ მ. ცხ. 32r. „მას თანა ჴ მ ა მ ა ღ ლ ო ბ ა ჲ და უწესოჲ გულის წყრომაჲ არა იყო“ ი.-ე. More…
ჴმარება
ხარჯვა, გამოყენება, ხმარება: =„ბოროტად ვ ი ჴ მ ა რ ე ბ თ“ მ. ცხ. 58v; „მძღურად არა მ ე ჴ მ ა რ ე ბ ი თ“ მ. ცხ. 167v; „რად ი ჴ მ ა რ ე ბ თ სფირიდებსა?“ მ. ცხ. 357r; „თუ რაჲმე ე ჴ მ ა რ ე ბ More…
ჴმატკბილობა
ხმატკბილობა: =„არა მიუპყრნეთ სასმენელნი ჩუენნი... სტჳრისა ჴ მ ა ტ კ ბ ი ლ ო ბ ა ს ა“ მ. სწ. 210,4. See also: ტკბილ-ი =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; More…
ჴმაშუენიერ-ი
ხმალამაზი: =„ვითარცა ჴმაჲ ებნისა ჴ მ ა შ უ ე ნ ი ე რ ი ს ა ჲ და აღრთულისაჲ“ О, ეზეკ. 33,32. See also: შუენიერ-ი =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა More…
ჴმაწულილ-ი
წვრილხმიანი: =„ჴ მ ა წ უ ლ ი ლ და ენამძიმე ვარ მე“ O, გამოსლ. 4,10. See also: წულილ-ი, წურილ-ი, მწულილ-ი =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა More…
ჴმაჰამო
ხმატკბილი, სიტყვატკბილი: =„ეშმაკთა ზედა ძლევაჲ მიიღეს არა ჴ მ ა ჰ ა მ ო დ გალობითა, არცა ძლისპირთა და ავაჯთა ჟამობითა, არამედ ლოცვითა" მ. ცხ. 91r. See also: ჰამო =აბულაძე ილია; More…
ჴმეან-ი
ხმიანი: =„მისთჳს დაებადა გუამი მისი ამას სახესა ზედა, რაჲთა იყოს იგი ჴ მ ე ა ნ“ გრ. ნოს.-კაც. აგებ. 158,16. See also: ჴმა =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; More…
ჴმევა
See also: ჴუმევა =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
ჴმელ-ი
«განჴმელი», გამხმარი, მშრალი: =„პური მათი საგზალი-ჴ მ ე ლ ი და დაგრკილული და დაჭმული“ G, — „პური საგზლისა მათისაჲ გ ა ნ ჴ მ ე ლ იყო და დამღილულ“ M, ისუ ნ. 9,5; „უბრძანა მისი შთაგდებაჲ; More…
ჴმის-ყოფა
«ღაღადება», «ღაღატ-ყოფა», «აღტევება», დაყვირება, ხმის ამოღება, ხმობა: =„არა ჴ მ ა-ყ ო ქალაქსა შინა“ G, II შჯ. 22,24; „არა ჴ მ ა-ყ ო ს შენთჳს უფლისა მიმართ“ G, — „ნუუკუე ღ ა ღ ა დ ე ბ დ ე ს More…
ჴმის-ცემა
ხმის გამოცემა: =„უწოდე წყალთა და ჴ მ ა-გ ც ე ს“ მ. სწ. 66,23; „ჴ მ ა-ს ც ე მ დ ე ს ნესტჳთა“ M, I ნშტ.15,28. See also: ცემა =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; More…
ჴმობა
(მჴმობარი/მჴმობარე/მჴმობიარი, საჴმობელი. უჴმობელი, უჴმებელი, შეჴმობა.) «ღაღადება», «აღზახება», «ყივილი», ძახება, ჟღერა, ყვირილი; მოწოდება: =„რომელ ჴ მ ო ბ დ ა“ C,–– „რომელ ღ ა ღ ა დ ე ბ დ More…
ჴნარცუ, ჴნაცუ
ხრამი, თხრილი, ორმო, «მთხრებლი»: =„შთავარდეს იგი... ჴ ნ ა რ ც უ ს ა“ მთ. 12,11; „ზრახვიდეს შთაგდებასა შენსა ჴ ნ ა რ ც უ ა დ“ О, — „განიზრახავს შთაგდებად შენდა მ თ ხ რ ე ბ ლ ს ა შინა“ pb.,; More…
ჴნარცჳს-თხრა
ორმოს თხრა: =„შესაძლებელ არს შესმენაჲ ჴ ნ ა რ ც ჳ ს-თ ხ რ ა ს ა მოყუსისათჳს“ მ. სწ. 144,3. See also: თხრა =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა More…
ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები) ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9