ხვნა: =„ვის-მე თქუენგანსა ესუას მონაჲ, ჴ ნ ვ ი დ ე ს ანუ მწყსიდეს?“ ლ. 17,7; „ნუუკუე დღე ყოველ ჴ ნ ა ვ ნ კაცი საჴნავსა თჳსსა თესვად“ I, ეს. 28,24; „იგი ჴ ნ ჳ ი დ ა; ათორმეტითა უღლითა More…
(ხომი.) =„ვლენან რომელნიმე მთიებნი და რომელნიმე ჴ ო მ ნ ი“ H—341,797. =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
ხორცი, სხეული, აგებული, ასო, «გუამი»: =„უმჯობეს არს არა ჭამაჲ, ჴ ო რ ც ი ს ა“ ჰრომ, 14,21; „შევიდეს შინა, არა პოვნეს ჴ ო რ ც ნ ი იგი უფლისა იესუჲსნი“ C,— „შე-რაჲ-ვიდეს შინა, არა პოვეს გ უ More…
ზიარება: =„მოჰგუარეს მას სადიაკონოჲთ ჴ ო რ ც ი და ს ი ს ხ ლ ი ქ რ ი ს ტ ე ს ი“ ლიმ. 23,15. See also: განჴორციელება, ჴორციელება, ჴორციელობა, ჴორციელებრ-ი, უჴორცო, ღორის-ჴორც-ი More…
«ცხოველი», სხეულევანი: =„დაწერილი... ფიცართა გულისა ჴ ო რ ც ი ე ლ ი ს ა თ ა“ II კორ. 3,3; „არამცა განერა ყოველი ჴ ო რ ც ი ე ლ ი“ მთ. 24,22; „ყოველი ჴ ო რ ც ი ე ლ ი თივაჲ არს“; I პეტრე More…
მატერიალური: =„საქმე ჴ ო რ ც ი ე ლ ე ბ რ ი ფრიად მარჯუე არს მის ზედა და სძულს სულიერი“ მ. სწ. 305,17. See also: ჴორციელ-ი =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; More…
(ჴოჴბისა): =„შენ შჭამ ჴ ო ჴ ბ ი ს ა ს ა და კაკბისასა“ მ. სწ. 85,23. =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
=„შევიცვალენით ჴ რ წ ნ ი ლ ნ ი უჴრწნელად“ მ. სწ. 218,16. See also: განხრწნა, განჴრწნა =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, More…
მოხსენიება, მოგონება, ხსოვნა: =„სადა ქრისტჱ არა ი ჴ ს ე ნ ე ბ ი ნ“ ლონგ. 191,8; „ნუცა ი ჴ ს ე ნ ე ბ სიყუარულთა ცოლისასა“ მ. ცხ. 42r; "აწ გ ჳ ჴ ს ე ნ ე ნ მარადის სიკუდილი“ საკ. წიგ. II More…