-
[

ვთ ვლ ვრ ვს
selected terms: 7 page 1 of 1
ვთომა
See also: განვთომა, გავთომა, განვლთომა =აბულაძე ილია. „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები). გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
ვლა
«მოთხვა»: =„ვ ლ ო ს ყოველსა ზედა ზღუდესა თქუენსა“ pb., „ი მ ო თ ხ ვ ი დ ე ს ყოველსა ზედა ზღუდეთა თქუენთა“ O, ეს. 8,7;; „ვითარცა ვ ლ ე მე მას შინა ათი დღჱ“ მარკ. 248. See also: განვლა More…
ვლება
See also: განვლება =აბულაძე ილია. „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები). გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
ვლენა:
=(ჴამლნი) შეასხნეს მას და ა ვ ლ ე ნ დ ე ს“ H – 2251. See also: განვლენა =აბულაძე ილია. „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები). გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
ვლინება
ტარება: =„ა ვ ლ ი ნ ე კაცი თავსა ზედა ჩუენსა“ ფს. 65,12; „ორმეოც წელ ა ვ ლ ი ნ ე ნ იგინი უდაბნოსა მას ზედა“ O, ნეემ. 9,21;; „ვ ა ვ ლ ი ნ ნ ე იგინი (ალაგთა)“ I, ეს. 42,16. See also: More…
ვრცელ-ი
«ფართო»; წყვილი ძარღვი საჯდომთან: =„ქუეყანაჲ ვ რ ც ე ლ ი“ G, - ქუეყანაჲ იგი ფართო არს ფრიად“ M, მსჯ. 18,10; „ვ რ ც ე ლ არს გზაჲ“ მთ. 7,13;; „ესე ზღუაჲ დიდი და ვ რ ც ე ლ ი“ ფს. 103,25. More…
ვსება
ავსება, ამოღება: =„ივსეს წყალი ჯურღმულისაგან“ M, I ნშტ. 11,18; „არცა მოვიდე აქა ვსებად წყლისა“ ი. 4,15. See also: აღვსება ◊ ქრობა. დავსება აბულაძე ილია. „ძველი ქართული ენის More…
ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები) ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9