( -
[

თა თბ თე თთ თი თლ თმ თნ თო თრ თუ თხ თჳ
selected terms: 325 page 1 of 17
თაგუ
თაგვი: =„არაწმიდა არს... ქურცინი და თ ა გ ჳ და ხჳთქი“ O, ლევიტ. 11,29. =აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
თაგუ-ქურცინ-ი
«ვ რ ც ი ნ ი და თ ა გ ჳ». mus araneus , sive mustela: =„არაწმიდა არს... თ ა გ უ-ქ უ რ ც ი ნ ი და მსუენ-ლომი“ O, —„ვ რ ც ი ნ ი და თ ა გ ჳ და მსუენ-ლომი (არაწმიდა არიან)“; G, ლევიტ. 11,30. More…
თავ(ის)-მოთნე
თავის მოიმედე, ამაყი, ზვიადი, თავმომწონე: =„ნუ თ ა ვ ი ს-მ ო თ ნ ჱ ხარ ფასითა შენითა“ O, ზირ. 5,2; „თ ა ვ ი ს-მ ო თ ნ ჱ იგი და შეურაცხის-მყოფელი კაცი ლაღი არს“ O,; ამბ. 2,5; „ნუ თ ა ვ ი More…
თავ(ის)-ყოფა
«პატივის-ცემა»: =«პატივის-ცემა»: „თავ-უყავ მამასა და დედასა“ C, - პ ა ტ ი ვ-ე ც მამასა შენსა და დედასა შენსა“ მთ. 15,4; „თ ა ვ-უ ყ ა ვ მკურნალსა საჴმარებისა მისისათჳს“ O, ზირ. 38,1; „აჰა თ More…
თავ(ს)-დება
«ტჳირთვა», «მითავსება», «თავს-მდებ ქმნა/ყოფა», მორჩილება, გაგონება, კისრება, მოთმენა, ატანა: =„თავს-დებით თ ა ვ ს-ი დ ე ვ ი თ ეგე“ MO,- „მტჳრთველთა ი ტ ჳ რ თ ე თ ეგე“ G, რუთ 2,16; „წეს More…
თავ-დგმა
დამთავრება: =„ვერ თ ა ვ-ი დ გ ა მ საქმესა ამას“ ბალ. 67,35. =აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
თავ-დება
See also: თავს-დება =აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
თავ-ი
=„იცხე თ ა ვ ს ა შენსა“ მთ. 6,17; „ფერჴთაგან ვიდრე თ ა ვ ა დ მ დ ე“ I, ეს. 1,6; „ვინ სცეს თავსა ჩემსა წყალი“ I. იერემ. 9,1;; „გეფუცები თ ა ვ ს ა ჩემსა“ ვარ. 809; „უხეთქნა თ ა ვ ს ა More…
თავ-ი შენ-ი
შენ, თავისთავი: „უჩუენე თ ა ვ ი შ ე ნ ი მღდელსა“ მთ. 8,4; „ნუ მართლ გიჩნ თ ა ვ ი შ ე ნ ი წინაშე მეუფისა“ O, ზირ. 7,5; „მოავლინა... მოკლვად თ ა ვ ი ს ა შ ე ნ ი ს ა“ O, იერემ. 40,14. More…
თავ-ი თქუენ-ი
თქვენი, თავისთავი: =„გიჩუენო ბოროტი აღსასრული თ ა ვ თ ა თ ქ უ ე ნ თ ა ჲ“ ფლკტ. 142,7; „რომელთა მსგავსებაჲ გურიტისაჲ გაქუს თ ა ვ თ ა თ ქ უ ე ნ თ ა“ ოქრ.-გურიტ. 225,15. =აბულაძე More…
თავ-ი მათ-ი
ის, თავისთავი: =„მოგცნედ შენ თ ა ვ ნ ი მ ა თ ნ ი“ O, ივდ. 2,5; „განიყვეს სამოსელი ჩემი თ ა ვ ი ს ა მ ა თ ი ს ა“ O, მთ. 27, 35. =აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ More…
თავ-ი ჩემ-ი
მე, თავისთავი: =„შთავიგდე თ ა ვ ი ჩ ე მ ი ზღუასა“ მრკ. 250r; „დავსთესო იგი თ ა ვ ი ს ა ჩ ე მ ი ს ა“ O, ოვსე 2,23; „არცა თ ა ვ ი ჩ ე მ ი ღირს მიჩნდა მისლვად შენდა“ ლ. 7,7. See also: More…
თავ-ი, თავ-ი თჳს-ი
«სული თჳსი», «გული თჳსი»; გული, გონება, «სული»: =„იესუ გულისჴმა-ყო თ ა ვ ი თ თ ჳ ს ი თ“ DE, — „ცნა იესუ გ უ ლ ს ა თ ჳ ს ს ა“ მრ. 5,30; „მწყემსმან კეთილმან თ ა ვ ი თ ჳ ს ი; (ს უ ლი თ ჳ ს More…
თავ-ი, თავ-ი ჴუვილისა
თაველი, თავთავი, «ჴუვილი»: „მოწაფენი მისნი მოჰჭრიდეს თ ა ვ ს ა ჴ უ ვ ი ლ ი ს ა ს ა“ ლ. 6,1; „იწყეს... სხუერტად თ ა ვ ი ს ა“ C, — „იწყეს ... მუსრვად თ ა ვ ს ა ჴ უ ვ ი ლ ი ს ა ს ა. — DE, More…
თავ-სხმა
ტვირთვა, აკიდება, დათმენა: =„ორთა ბრძოლათა თ ა ვ ს-ი ს ხ ა მ“ მ. ცხ. 108v, „უძლურებანი ჩუენნი თ ა ვ ს-ი ს ხ ნ ა“ მთ. 8,17; „მან ცოდვანი ჩუენნი; თ ა ვ ს-ი ს ხ ნ ა“ იპ. რომ.-კურთხ. ისაკ და More…
თავ-ყოფა
See also: თავ(ის)-ყოფა =აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
თავ-ყოფილ-ი
მორჩილი: =„ჯერ-არს ერთმანერთისა მიმართ თავ-ყოფილი ფერჴთა ბანაჲ უხუცესთაჲ მრწემსთა მიმართ“ Ath-11,77v. See also: ყოფა =აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); More…
თავად-თავად
პირამდე: =„უწყვიდა... იფქლსა თ ა ვ ა დ-თ ა ვ ა დ“ O, დაბ. 47,12. =აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
თავად-თავად-ი
თავად-თავად-ი თავის/სულის მიხედვით, თითოეული: =„იყო რიცხჳ თ ა ვ ა დ-თ ა ვ ა დ ი ს ა მათისა ოცდათურამეტ ათასი“ I ნშტ. 23,3; „აღიხილეს... ყოველი წული თ ა ვ ა დ-თ ა ვ ა დ; მათდა“ G, რიცხ. More…
თავად-ი
«თჳთ», თვითონ: =„თ ა ვ ა დ მ ა ნ აღიხილნა თუალნი მისნი“ ლ. 6,20; „თ ა ვ ა დ ი იგი ცეცხლითა განილიოს“ O, ზაქ. 9,4; „თ ა ვ ა დ ს ა ემოსა; სამოსელი“ მთ. 3,4; „მეცა თ ა ვ ა დ ი კაცივე ვარ“ More…
ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები) ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9