(

მა მბ მგ მდ მე მვ მზ მთ მი მო
მაბ მაგ მად მაე მავ მაზ მათ მაი მაკ მალ მამ მან მარ მას მატ მაუ მაფ მაქ მაღ მაყ მაშ მაჩ მაც მაძ მაწ მაჭ მახ მაჯ მაჰ
selected terms: 4 page 1 of 1
მაზლ–ი
ქმრის ძმა: =„შენ, ჯოჯიკ, არღარა ჩემი მ ა ზ ლ ი ხარ“ შუშ. v,10. =აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
მაზრაკისა [მქონებელი]
«ლაჴუროსანი»: =„მშჳლდი და მ ა ზ რ ა კ ი აქუნდეს-ყე, უგბილ არიან და არა შეიწყალებენ“ pb., — „მშჳლდოსანნი და ლ ა ხ უ რ ო ს ა ნ ნ ი ურიდ; არიან და არა შეიწყალებენ იგინი“ O, იერემ. 50,42. More…
მაზრზენელ–ი
აღმძვრელი, გამღიზიანებელი: =„განაშორნეს გულსა თჳსსა... მ ა ზ რ ზ ე ნ ე ლ ნ ი გულის-თქუმისანი“ ბალ. 66,18; „იხილნა დედანი იგი, მ ა ზ რ ზ ე ნ ე ლ ნ ი მისნი“; ბალ. 126,33; „მ ა ზ რ ზ ე ნ ე ლ More…
მაზრზინებელ-ი
აღმძვრელი: =„მ ა ზ რ ზ ი ნ ე ბ ე ლ ნ ი იგი და შფოთის-მყოფელნი განსწავლნეს“ Sin.—11,145v. See also: ზრზინება =აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა More…
ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები) ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9