(

მა მბ მგ მდ მე მვ მზ მთ მი მო
მაბ მაგ მად მაე მავ მაზ მათ მაი მაკ მალ მამ მან მარ მას მატ მაუ მაფ მაქ მაღ მაყ მაშ მაჩ მაც მაძ მაწ მაჭ მახ მაჯ მაჰ
selected terms: 6 page 1 of 1
მაკე
«მუცლად-ღებული», ფეხმძიმე: =„მ ა კ ე თ ა მათ დამძიმებულთა ნუგეშინის-სცეს“ O, — „მ უ ც ლ ა დ-ღ ე ბ უ ლ თ ა მათ ნუგეშინის-სცეს“ I, ეს. 40,11;; „მოსრნა იგინი და მ ა კ ე ნ ი მათნი განაპნა“ — O, More…
მაკირთებელ-ი:
=„ვიყავ მე... სიყრმესა ჩემსა მაგინებელ და მაცილობელ, მავნებელ, მ ა კ ი რ თ ე ბ ე ლ მოძმეთა“ მ. სწ. 260,32. See also: კირთება =აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); More…
მაკნება
დამაკება: =„რაჟამს მ ა კ ნ დ ე ბ ო დ ე ს ცხოვარნი“ O, დაბ. 31,10; „პირით მ ა კ ნ დ ი ს“ ფიზ. XIII,7. See also: მაკე =აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); More…
მაკუდინებელ-ი
სასიკვდილო, სიკვდილის მომტანი: =„სავსე გესლითა მ ა კ უ დ ი ნ ე ბ ე ლ ი თ ა“ იაკ. 3,8; „გულისწყრომაჲ მეფისაჲ — ანგელოზი მ ა კ უ დ ი ნ ე ბ ე ლ ი“ O, იგ. სოლ.; 16,14; „იციან ყოველთა, თუ მ ა კ More…
მაკუკ-ი
ნავი (მცირე): =„შესხნეს იგინი მ ა კ უ კ ე ბ ს ა და წიაღ-იხუნეს ბიზინტიად“ ანდ.-ანატ. 229,13. =აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, More…
მაკურთხეველ-ი
დამლოცველი: =„მ ა კ უ რ თ ხ ე ვ ე ლ ნ ი შენნი იკურთხნენ და მწყევარნი შენნი იწყევნენ“ G, რიცხ. 24,9. =აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა More…
ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები) ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9