(

მა მბ მგ მდ მე მვ მზ მთ მი მო
მაბ მაგ მად მაე მავ მაზ მათ მაი მაკ მალ მამ მან მარ მას მატ მაუ მაფ მაქ მაღ მაყ მაშ მაჩ მაც მაძ მაწ მაჭ მახ მაჯ მაჰ
selected terms: 15 page 1 of 1
მახათ-ი:
=„მ ა ხ ა თ ი თ ა შთამიჴურიტა და მცირედ მეჴმარა მისგან“ მ. ცხ. 109v. =აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
მახალ-ი
აბგა, ხურჯინი; მათარა: =„აჰკიდა... მ ა ხ ა ლ ი“, O, ივდ. 10,5; „მამაო, მწყურის! და მიიღო ჩემგან მ ა ხ ა ლ ი, რომელი მკიდავნ მე ზურგსა...; ყო ლოცვაჲ და მომართუა მე იგი წყლითა სავსე“ Ath — More…
მახალაკ-ი
ჩანთა, აბგა: =„აღმოიღო მ ა ხ ა ლ ა კ ი ს ა გ ა ნ თჳსისა წმიდაჲ სახარებაჲ “ ლიმ. 13,16. See also: მახალ-ი =აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა More…
მახარებელ-ი, მახარობელ-ი
ვინც ახარებს, სახარების მწერალი: =„შუენიერ არიან ფერჴნი მ ა ხ ა რ ე ბ ე ლ თ ა მათ მშჳდობისათაჲ “ ჰრომ. 10,15; „წარავლინეს მ ა ხ ა რ ო ბ ე ლ ი კერპთა; მიმართ მათთა“ O, I მფ. 31,9; „მ ა ხ ა More…
მახე
«საფრჴე», «საბრჴე», ბადე, აკანათი; ლაგამი: =„რაჲთამცა დაუდგეს მას მ ა ხ ე სიტყჳთა“ C,—„რაჲთა უგონ მას ს ა ფ რ ჴ ჱ სიტყჳთა“ DE, მთ. 22,15; „მზირინ იგი... მიზიდვად; მისა მ ა ხ ი თ ა თჳსითა“ More…
მახიობელ-ი, მახეობელ-ი
მგალობელი, «მომღერი»: =„მ ა ხ ი ო ბ ე ლ ი ს ა მიმართ ნუ აღიმსთობ“ O, — „მ ო მ ღ ე რ ი ს ა მიმართ ნუ აღერევი“ pb, ზირ. 9,4; „ვითარ-იგი; ვხედავთ მძნობართა და მ ა ხ ე ო ბ ე ლ თ ა, და შემზადის More…
მახიობელებრ
მსგავსად მახიობელისა: =„როკვიდა სეფექალი იგი მ ა ხ ი ო ბ ე ლ ე ბ რ“ Ath. 11,162v. =აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
მახლობელ, მახლობელად
ახლოს: ="მ ა ხ ლ ო ბ ე ლ არს ესე სახლსა ჩემსა“ O, III მფ. 21,2; „რომელ-იგი მ ა ხ ლ ო ბ ე ლ იყო მათა“ B, — „რომელ-იგი იყო; მ ა ხ ლ ო ბ ე ლ ა დ მათსა“ A, სბსტ. 142,19-8; „რომელ-იგი მ ა More…
მახლობელ-ი
მეზობელი, თვისი, ამხანაგი; ახლობელი, «მეძიებელი»: =„მოკალნ... კაცად-კაცადმან მოყუასი თჳსი და კაცად-კაცადმან მ ა ხ ლ ო ბ ე ლ ი თჳსი“ O, გამოსლ. 32,27; „მ ა ხ ლ ო ბ ე ლ ნ ი; ჩემნი შორს More…
მახლობელობა
ახლოს მყოფობა: =„უმჯობეს არს ჩუენდა მთხოველ ყოფაჲ და მარტოდ ოდენ იესუჲს მ ახ ლ ო ბ ე ლ ო ბ ა ჲ,“ მ. ცხ. 14v; „ქუეყანაჲ ჴმელ; არს და ცივ და შეერევის წყალსა მ ა ხ ლ ო ბ ე ლ ო ბ ი თ ა More…
მახლობლით-ი
ახლობელი, მეზობელი: =„ესმა-ყე, ვითარმედ მ ა ხ ლ ო ბ ლ ი თ არიან იგინი“ G, ისუ. ნ. 9,16. See also: მახლობელ-ი =აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა More…
მახროტ-ი, მახრუტ-ი
ღვინის ჭიქა: =„განიყვნიან მ ა ხ რ ო ტ ე ბ ი იგი დიდები და თითოეული სუამნ ვითარცა ტბისაგან განუძღომელად...“ H—2251, 288v;; „გჳჴმს... იყოს... ჭიქებითა მ ა ხ რ უ ტ ე ბ ი თ ა, თითთა ზედა More…
მახუვა
გალესვა: =„ჰხედავა ჴრმალსა მას ქრისტესსა, ვითარ ყოველთაგან იმაჴუვის?“ მოც. საჴს. 93,23. =აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, More…
მახჳლ-ი
გალესილი, «ლესული»: =„სარეცელნი მისნი — ისრის–პირნი მ ა ხ ჳ ლ ნ ი“ O, — „საწოლნი მისნი — საჩხულეტელნი ლ ე ს უ ლ ნ ი“ pb., იობ 41,21. See also: აღმახუვა, განმახუვა, გამახუვა, მახჳლი, More…
მახჳლოსან-ი
ხმლოსანი: =„კაცნი მ ა ხ ჳ ლ ო ს ა ნ ნ ი“ M“— „კაცნი ბძარულნი მ ა ხ ჳ ლ ი თ ა“ G, მსჯ. 8,10; „მ ა ხ ჳ ლ ო ს ა ნ ი“ M, — „დადგეს…; მჴდელი მ ა ხ ჳ ლ ს ა“ G, მსჯ. 20,92; „მ ა ხ ჳ ლ ო ს ა ნ ი More…
ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები) ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9