( -
[

ქა ქე ქვ ქი ქლ ქმ ქნ ქო ქრ ქს ქუ ქშ ქც ქჳ
selected terms: 221 page 1 of 12
ქადაგ-ი
მქადაგებელი, მომხმობელი, მღაღადებელი: =„აღაღის პირი მისი ვითარცა ქ ა დ ა გ მ ა ნ“ О, ზირ. 20,15; „ქ ა დ ა გ ი ღაღადებდა ძლიერად“ О, დან, 3,4; „ქ ა დ ა გ ნ ი იქცეოდეს ყოველსა მას ქალაქსა“ More…
ქადაგება
«მიმოდადება», მოხმობა, უწყება, ღაღადება; საყვირის დაცემა; «მიწუევა»: =„უმეტესად ქ ა დ ა გ ე ბ დ ე ს C,—„უფროჲს მ ი მ ო დ ა ს დ ე ბ დ ე ს“ DE, მრ. 7,36; „უ ქ ა დ ა გ ე ბ დ ა მათ ქრისტესა“ More…
ქადება
დამუქრება, მუქარა: =„უკუეთუ მ ე ქ ა დ ო დ ი ს ჩუენ, ვითარცა გოლიადი, მაქუს ჩუენ შემწედ ძე დავითისი“ მ. სწ. 144,29. „ლიქნითა და... ქ ა დ ე ბ ი თ ა სატანჯველთაჲთა და სიკუდილითა ჰბრძოდა იგი More…
ქავება
«ოხრა», ყივება, ფხანა: =„ა ქ ა ვ დ ე ს (ო ხ რ ი დ ე ს G) და შეძრწუნდეს წყალნი მათნი“ ფს. 45,4. „შეძრწუნდეს უფსკრულნი დიდძალითა ქ ა ვ ი ლ ი თ ა (ო ხ რ ი თ ა G) წყლისაჲთა (წყალთაჲთა G)“ ფს. More…
ქათამ-ი
(ქათმისა) «მფრინველი»; მამალი: =„ქ ა თ ა მ მ ა ნ შეიკრიბნის მართუენი ქუეშე ფრთეთა“ C,— „შეიკრიბნის მ ფ რ ი ნ ვ ე ლ მ ა ნ მართუენი თჳსნი ქუეშე ფრთეთა“ DE, მთ. 23,37; „მრავალნი თესლთაგანნი More…
ქათამა:
=„მჴედარმან ვინმე მძლავრობით ქ ა თ ა მ ა ჲ იგი წარსტაცა“ Q—240,159. See also: ქათამ-ი =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, More…
ქათმის-ყივილ-ი
«ქათმისა-ჴმა»: =„ოდეს... მოვიდეს ქ ა თ მ ი ს-ყ ი ვ ი ლ ს, ანუ განთიად“ C, — „ოდეს... მოვიდეს... ქ ა თ მ ი ს ა-ჴ მ ა ს ა, ანუ განთიად“ მრ. 13,35. See also: ყივილ-ი =აბულაძე ილია; More…
ქათმისა-ჴმა
«ქათმის-ყივილი»: =„ოდეს... მოვიდეს... ქ ა თ მ ი ს ა-ჴ მ ა ს ა, ანუ განთიად“ DE,—„ოდეს... მოვიდეს... ქ ა თ მ ი ს-ყ ი ვ ი ლ ს, ანუ განთიად“ C, მრ. 13,35. See also: ჴმა =აბულაძე ილია; More…
ქალ-ი
«ჭაბუკიდი», გოგო, მდედრი: =„ქ ა ლ ს ა მას ნურა ევნებინ“ M,—„ჭ ა ბ უ კ ი დ ს ა არა უყოთ არარაჲ“ G, II შჯ. 22,26; „ვითარცა განვიდეს ქ ა ლ ნ ი იგი“ О, დან. 13,19; „ქ ა ლ ე ბ ს ა განჰყიდდეს More…
ქალა
გოგო: =„ქ ა ლ ა, შენ გეტყჳ, აღდეგ“ მრ. 5,41. See also: ქალ-ი =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
ქალანდროს:
=„არს მფრინველი, რომელსა სახელი ჰრქჳან ქ ა ლ ა ნ დ რ ო ს“ ფიზ. VI 2. =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
ქალანინდ-ი
See also: ქალამინდ-ი =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
ქალაქ-ი:
=„წარიყვანა იგი... წმიდასა მას ქა ლ ა ქ ს ა“ მთ. 4,5; „ქ ა ლ ა ქ ა დ-ქ ა ლ ა ქ ა დ რომელნი მოვიდოდეს (მოვიდეს C) მისა“ ლ. 8,4; „მიითრევდეს იასონს... ქალაქის მთავართა წინაშე“; საქ. მოც. More…
ქალაქპეტ-ი
ქალაქის თავი: =„აღტეხეს ერი იგი და ქ ა ლ ა ქ პ ე ტ ნ ი იგი სიტყჳთა მით“ საქ. მოც. 17,8. See also: პეტ-ი =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა More…
ქალბანა, ქალბანე
galbanum: =„ვითარცა საკუმეველმან ლერწამმან და ქ ა ლ ბ ა ნ ა მ ა ნ და შტახსმან (მივჰფინე სულნელებაჲ)“ О, ზირ. 24,21. =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); More…
ქალსახლის-ი
ქალიშვილი, ქალწული: =„გარდამოჴედ, დაჯედ ქუეყანასა ქ ა ლ ს ა ხ ლ ი ს ი ეგე, ასული ბაბჳლონისაჲ“ О, ეს. 47,1; „ქ ა ლ ს ა ხ ლ ი ს ი ჩუენი ქმნულკეთილი... მივე-იქციეს“ რიფს. 166,31. See More…
ქალწულ-ი
გაუთხოვარი ქალი, ქალიშვილი: =„ქ ა ლ წ უ ლ ი მიუდგეს“ მთ. 1,23; „ამისთჳს ქ ა ლ წ უ ლ თ ა შეგიყუარეს შენ“ О, ქება 1,2; „ქ ა ლ წ უ ლ ნ ი ჩემნი და ჭაბუკნი ჩემნი წარვიდეს ტყუედ“ О, გოდ. იერემ. More…
ქალწულება
შეუუღლებლობა: =„მისა მიმართ შეწირულ არს ქ ა ლ წ უ ლ ე ბ ა ჲ ჩუენი“ რიფს. 170,16; „მისცა იგი ქ ა ლ წ უ ლ ე ბ ი თ განზრდად“ ანტ. დ. 20r; „სიწმიდე და ქ ა ლ წ უ ლ ე ბ ა ჲ, შეუხებელი და უბიწოჲ, More…
ქან-ი
ქართული ანბნის 24-ე ასო, რიცხვითი მნიშვნელობა — 600. =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
ქანდაკ-ი
გამოქანდაკებული; «ნაწახნაგები»: =„რომელმან იცოდეს ქანდაკებაჲ ქ ა ნ დ ა კ ი ს ა ჲ“ M, II ნშტ. 2,7; „ესე ტაბლაჲ არს... და ორნი კარნი... და ქ ა ნ დ ა კ ი მათ ზედა“ O,—„ესე ტრაპეზი (არს)... და More…
ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები) ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9