(
[

შა შდ შე შვ შთ ში შკ შლ შო შრ შტ შუ შჱ
selected terms: 718 page 1 of 36
შაბათ-ი, შაფათ-ი
კვირის მე-7 დღე; კვირა, შვიდეული: =„განიკურნებოდეთ... ნუ დღესა შ ა ბ ა თ ს ა (შ ა ფ ა თ ს ა C)“ ლ. 13,14; „იყო დიდ დღე იგი მის შ ა ფ ა თ ი ს ა ჲ (შ ა ბ ა თ ი ს ა ჲ DE)“; ი, 19,31; „რომელი More…
შაბათობა:
=„შ ა ბ ა თ ო ბ დ ა ერი იგი დღესა მას მეშჳდესა“ О, გამოსლ. 16,30; „ი შ ა ბ ა თ ე ნ ი თ შაბათნი თქუენნი“ G, ლევიტ. 23,31, „შეიწყნარის ქუეყანამან; შაბათი თჳსი შ ა ბ ა თ ო ბ ა დ“ M, II ნშტ. More…
შავ-ი:
=„შ ა ვ ვარ და შუენიერ“ О, ქება 1,4; „თმაჲ შ ა ვ ი აღმოჴდა“ G, ლევიტ. 13,37; „შ ა ვ ი ვინმე ჰინდოჲ“ მ. ცხ. 131r. See also: დაშავება, მოშავე, სიშავე =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის More…
შალვა, შლა
რევა: =„მას შინა ი შ ლ ე ბ ი ა ნ და იქცევიან“ მ. ცხ. 78v; „ნავსა შინა მყოფთა, რომელთა გული ე შ ლ ე ბ ი ნ“ A—92,270. „შეგიშალოს გონებაჲ გულისა; შ ა ლ ვ ი თ ა“ მ. სწ. 159,16; „ვისნი არიან შ More…
შალილ-ი
ლეში, მძორი: =„თუალნი იგი გარდამოექცეს ტირილითა მით ვითარცა შ ა ლ ი ლ ნ ი“ წწტყ. 107, (ივ.) =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; More…
შამ-ი:
=„დაიპყრეს ყოველი ქუეყანაჲ შ ა მ ი ს ა ჲ“ H — 341,624. =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
შამბ-ი:
=„პოვა იგი შ ა მ ბ ს ა მას შინა“ მ. ცხ. 248v. =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
შამბოან-ი:
=„ივლტოდა იგი მინდორსა შ ა მ ბ ო ა ნ ს ა“ მ. ცხ. 248v; „დაჯდა იგი შორს შ ა მ ბ ო ა ნ ს ა მას შინა“ მ. ცხ. 346v. See also: შამბ-ი =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ More…
შამფურ-ი:
=„შ ა მ ფ უ რ თ ა განჴურვებულთა მიპყრობად ზურგად მისსა“ Sin.–11,47v; „განაჴურვენით შ ა მ ფ უ რ ნ ი და უგუმირეთ გუერდთა მისთა“; Sin.–11,236v. =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის More…
შანთ-ი
გახურებული რკინა, მეხი; «წუეთი»; ნატეხი: =„გამოსცჳვიან შ ა ნ თ ნ ი ცეცხლისანი“ M, იობ 41,10; „მჭედელი ოდეს გასჭედდეს შ ა ნ თ ს ა რკინისასა“ მ. ცხ. 284v; „განვლის მან...; შ ა ნ თ ნ ი More…
შანთეულ-ი
«წიდა»: =„მარილი და ქჳშაჲ და შ ა ნ თ ე უ ლ ი რკინისაი უადვილჱს არს ტჳრთვად, ვიდრეღა არა კაცი უგუნური“ О,-„ქჳშა და მარილი და წ ი დ ა; რკინისა უსუბუქეს ტჳრთვად, ვიდრე კაცისა უმეცარისა“ pb., More…
შარავანდ-ი
გვირგვინი: =„შ ა რ ა ვ ა ნ დ ი შეაბან“ О, I ეზრა 3,6; „დაადგნა შ ა რ ა ვ ა ნ დ ნ ი სადედოფლონი თავსა მისსა“ О, ესთ. 2,17; „გჳრგჳნი ედგა ოქროჲსაჲ და; შ ა რ ა ვ ა ნ დ ა დ იყო ზეზისაჲ და More…
შარავანდდადგმულ-ი
გვირგვინოსანი: =„ვითარცა მეფჱ, შ ა რ ა ვ ა ნ დ დ ა დ გ მ უ ლ ი ასპარეზსა“ О, ქება 7,5. See also: დადგმულ-ი =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა More…
შარავანდედ-ი
მეფე გვირგვინოსანი: =„თქუენ და შ ა რ ა ვ ა ნ დ ე დ ი თქუენი წარსწყმდეთ“ О, I მფ. 12,25; „შ ა რ ა. ვ ა ნ დ ე დ ი ს ა წინაშე ნუ აუცნებ სიბრძნესა“ О, ზირ. 7,5;; „ვითარცა წესი არნ შ ა რ ა ვ ა More…
შარავანდედება, შარავანდედობა
სამეფო; მეფობა: =„განგაბნიოს შენ უფალმან ყოველთა შორის შ ა რ ა ვ ა ნ დ ე დ ე ბ ა თ ა“ M, II შჯ. 28,25; „ყოველი შ ა რ ა ვ ა დ ე დ ო ბ ა ჲ ქუეყანისაჲ მომცა; მე უფალმან“ О, II ეზრა 1,2; „ესე More…
შარშა
შარშან: =„ოცდაშჳდი წელი გასრულდა მაგისი შ ა რ შ ა“ Sin.—11,39v. =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
შატროვან-ი
«ნაქსოი»: =„ვიხილე ტყუენვასა მას შინა შ ა ტ რ ო ვ ა ნ ი ერთი ჭრელი“ M, — „ვიხილე ნატყუენავსა შინა ნ ა ქ ს ო ი ჭრელი“ G, ისუ ნ. 7,21. =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ More…
შაფირ-ი
sapphirus: =„სარტყელი შ ა ფ ი რ ი ს ა ჲ წელთა მისთა“ О, ეზეკ. 9,2. =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
შაშუ:
=„სხუანიცა არიან მრავალნი სიმრავლის-მოყუარენი, ვ ი თ ა რ ც ა სახედ ტრედნი და მწერონი და შ ა შ უ ნ ი და კაკაბნი“ ბ. კეს.-ექუს. დღ. 112,2. =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის More…
შაშუვალ
See also: საშუალ, საშუვალ, შაშუვალ, საშოვალ =აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები) ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9