გოგრას წმენდს, გულს აცლის =თურმე კვახეფს ხოპემდენ ბოვშები და გოუკუჭია ხელი (სავანე). =ძოწენიძე, ქეთევან. ზემოიმერული ლექსიკონი. - თბილისი, განათლება. 1974. – გვ. 518.
თევზის დასაჭერად სპეციალურად მოწნული პირფართო და ვიწრობოლოიანი გოდორი =ჩადებენ მდინარეში, სწრაფი დინების. ადგილას, და მასში ჩასული თევზი უკან ვეღარ ამოდის. ხოპი პირფართო და ძირვიწრო More…
ლობიოს ერთ-ერთი ჯიში, აქვს დიდი, ბრტყელი პარკი =ხორცის ლობიო ყვითელია, როგორც სანთელი, ბეწვი არა აქ, მალე იხარშება, პარკი გძელი აქ, გვიანობამდი არ იდეფს გულს (განთიადი); ხორცის ლობიოს More…
კეთილი; მშვიდი =ქეთო ისეთი ხორცსათალი ქალია, მოსვლაზე უარს არ გვეტყვის (განთიადი). =ძოწენიძე, ქეთევან. ზემოიმერული ლექსიკონი. - თბილისი, განათლება. 1974. – გვ. 518.
იგივეა, რაც სატოკავი =ხორხა ზესადგრის გასქელებული ნაწილია ან ზესადგარში ქვევიდან ამოკრული ხის ნაჭერი, რომლითაც ღერძს ეყრდნობა ზესადგარი (ქვაციხე). =ძოწენიძე, ქეთევან. ზემოიმერული More…
იგივეა, რაც შვიდკვირა ლობიო =ხოსია ლობიოს გძელი წვრილი მარცვალი აქ, ჭრელია, წითელზე აქ მოთეთრო-მოყვითალო ზოლები, ფხა აქ, ამოსალესათაც იხმარება და კირკაჟათაც (შუქრუთი); ხოსიას ლობიო More…
ავადმყოფობა, რომელიც იწვევს თმის ცვენასა და თმიანი ადგილის გაშიშვლებას თავზე ან სახეზე =ხოტრავი ქონდა ამ კაცს და მოვარჩინე. ხოტრავის წამალი: ქორჩიოტა და ნიორი უნდა მოლესო სოხანეზე, ღვინის More…
თხელი ფიცარი, რომელზედაც აკვანში ჩაწვენამდე დააკრავენ ახალშობილს, – ხოჭიჭი (პარალელურად ხოჭიჭიც იხმარება) =ხოჩიჩზე დააკრავდენ პატარა ბოვშს, მერე აკვანში გადიყვანდენ, პატარა რო იყო, ხოჩიჩზე More…
იგივეა, რაც ხოჩიჩი =თურმე ხოჭეჭზე დამაკრეს და წამიყვანეს და გამზარდა ბიძამ მღვიმევში (მოხვა). See also: ხოჯოჯი =ძოწენიძე, ქეთევან. ზემოიმერული ლექსიკონი. - თბილისი, განათლება. 1974. – More…
კაკბის საკენკელა =ხოხბის-საკენკელა ბალახია, აქვს წვრილი თეთრი მარცვლები, ხმარობენ შარდის შეკავების საწინააღმდეგოთ (უჩამეთი). See also: ხოხბის საწეწკველა =ძოწენიძე, ქეთევან. More…
იგივეა, რაც ხოხბის-საკენკელა =ხოხბის-საწეწკველა ბალახია, წამლათ ხმარობენ (ზედუბანი). =ძოწენიძე, ქეთევან. ზემოიმერული ლექსიკონი. - თბილისი, განათლება. 1974. – გვ. 520.
ვენახის მეორედ გათოხნა =მარგლაი სიმითს უნდა, ვენახის მორე თოხი იყო ხოხნა (მეორე სვირი). =ძოწენიძე, ქეთევან. ზემოიმერული ლექსიკონი. - თბილისი, განათლება. 1974. – გვ. 519.
to main page 
top of page