* - <
[ {
Ֆ
ცა ცბ ცდ ცე ცვ ცთ ცი ცლ ცმ ცნ ცო ცრ ცუ ცქ ცხ ცჳ
selected terms: 246 page 10 of 13
ცუცქილი
კუკილით ჯდომა ZAB. კუკზე(დ) ჯდომა CD. See also: დააცუცქე, ჩაცუცქება
ცქაფი
(+ ვეფხის–ტყ. ZA) ჴელ–ფერჴსწრაფი ZABC. ჴელსწრაფი, ფერჴითაც D. See also: სიცქაფე, შდრ., გარდაცქაფა
ცქერა
თვალის შეშტერება ZABCD. See also: დაცქერა, მზერა, ჩაცქერა
ცქეტა
დანახვის ნდომა ZAB. See also: დაცქეტა
ცქვრინა
See also: ცქურინა
ცქიმურა
(თევზ.) წვრილი (წვლილი Cq) თევზი ZABC. (თევზ.) D.
ცქიტი
(+ არს B) კარაკინის(ა) საშუალი ადგილი ZAB. See also: იცქიტება
ცქნაფვა
ადგილზე ნაბვა B. See also: [გაცქნაფა, ჩბუნვა, დაცქნაფა, ჩაცქნაფა
ცქრიალი
თაგვთა და ჭუათა ჩქარი სირბილი ZA. თაგვთა და მისთანათ(ა) სწრაფი სირბილი BCb. განუმარტავია CaqD.
ცქურინა1
(ტარაღან Z, ტარაღანა AaB.) (თევზ.) პატარა ზუთხი ZABCD. = 1ნუსხებშია: "ცქვრინა".
ცხადი
(იშეოკულის B.) (19, 2 გამოსლ.) არა სიზმრივ ZA. ჩენილი, არა სიზმრით (10, 2 გამოსლ.) B. გამოჩინებული, გინა არა სიზმრივ C. განუმარტავია D. See also: გააცხადა, გამოცხადება, გამოცხადებული, More…
ცხავი
(კრიბუს B.; შატარარ ZAaBCD.) მიწის გასაცარი ZABCb. მიწათ გასაცერი Ca. განუმარტავია CqD.
ცხარი
(თუნდ BCb.; თეჟ BCab.) (+ 9, 13 იგავ. ZAa) მწვავესავით ZABCb. მწვავე CaqD. See also: ცხარი (დენთ,თან)
ცხება
(უნციო B.; დროშმ C.) (+ 9, 24 დანიელ ZA) ცხება არს წმიდა ზეთი, ანუ მირონი, ანუ სუნ(ნ)ელი ზეთი, ანუ წამალი რამ(ე) შესცხონ (სცხო B) ZAB. ნაკურთხის ზეთის და მირონის წასმა (ცხება Cq) C. More…
ცხებული
(2, 26 ლუკა) მეფე, გინა ქრისტე, გინა კურთხეული ZA.
ცხედარი
(ლეთუმ B.; მაიჭ ZAaB.) (3 მეფ. 21, 4) ცხედარი ითქმის შიშველი საგებელთაგან; ხოლო სარეც(ე)ლად – დაგებული და გარდაგებული; ხოლო სტივა – უმცროსთა კაცთა დასაწოლთა (დასაწოლსა B; + უმცროსი მისი B) More…
ცხელება
(ფებრის B.; ისითმაღ ZAaB.; ტაქცნიელ ZAaB.) ჴურვება ZAB. განუმარტავია Cb. See also: სიცხე, შდრ., ცხობა
ცხელი
(კალდო B.; ისი ZAaBCD.; ტაქ ZAaBCD.) გაჴურვებულივით ZAB. განუმარტავია CD. See also: უნჯუფა
ცხემლები
ეპიტაფიაში: "(+ ყოველთა საჭურველი იყო თვითეულისათა, რომელი ჴელთა დახვდათ, ნუუკვე სხვისასა ჟამისათვისცა მოპოვნებული ZABD; ცხემლები, ჴელთ(ა) ქვები მომზადებული, კვერთხები More…
ცხენი
(კავალი B.; ათ ZAaBCD, აუნ Cab, აუნთ CqD.; ძი ZAaBCD.) (ოთხფ.) (+ 31, [9] ფსალმ. ZA) მამალსა ცხენსა ეწოდების ახტა და დედალსა – ჴრდალი და ჭაკი; შვილთა მათთა კიცვი, რომელსა მსოფლიონი კვიცად More…
ლექსიკონი ქართული ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9