(ზემოიმერული) (ნართისა) საპონში და ცხელ წყალში გამოხარშვა ნართისა (ძაფი თეთრდება და ფიფქდება). See also: ფიფქვა, ფიფქი =ქართველურ ენათა ლექსიკა/ ვ. ბერიძის რედაქციით. - თბ. : სსრკ მეც. More…
(ზემოიმერული) ცუდად შეწვა რისამე ღადარში. =„გამოხუხულია მაგ ტარო ტყვილა ღადარში, თვარა კაი შემწვარი კი არ არი!“ See also: ხუხვა =ქართველურ ენათა ლექსიკა/ ვ. ბერიძის რედაქციით. - თბ. : More…
(ზემოიმერული) See also: ღონა, ღონე, ანუ გარა, გარე ბადისა, შუაწელი (ბადისა), ცა =ქართველურ ენათა ლექსიკა/ ვ. ბერიძის რედაქციით. - თბ. : სსრკ მეც. აკად. საქ. ფილიალი, 1938 (საქ. კპ(ბ) More…
(ზემოიმერული) ეზოს რომ გარშემო საყანე აკრავს. =„ეზო ქე გავთოხნე; და ახლა გარემოს ვთოხნი. =ქართველურ ენათა ლექსიკა/ ვ. ბერიძის რედაქციით. - თბ. : სსრკ მეც. აკად. საქ. ფილიალი, 1938 More…
(ზემოიმერული) დიდი ლერწი, რომელსაც გააბამენ ერთი ვაზიდან მეორე ვაზამდის (დანერკვის შემდეგ სტოვებენ გრძლად მოსახვევად). =ქართველურ ენათა ლექსიკა/ ვ. ბერიძის რედაქციით. - თბ. : სსრკ More…
(ზემოიმერული) მეტად მჭიდროდ, ვიწროდ შემოჭირება რისამე, გაკვრა. =„გასასპული ვარ ამ კაბაში: საძრაობა აღარ მაქვს“. =ქართველურ ენათა ლექსიკა/ ვ. ბერიძის რედაქციით. - თბ. : სსრკ მეც. აკად. More…
ქართველურ ენათა ლექსიკა. გურული, ზემოიმერული და ლეჩხუმური ლექსიკონები
to main page 
top of page