(ლეჩხუმური) ნესტი, სისველე. =„ლამბულიანი თოვლია და მზე მალე ეიღებს“. =• ქართველურ ენათა ლექსიკა/ ვ. ბერიძის რედაქციით. - თბ. : სსრკ მეც. აკად. საქ. ფილიალი, 1938 (საქ. კპ(ბ) ცკ. More…
(ლეჩხუმური) თქორი; წამოლამა წამოზამა, მცირე წვიმა დაიწყო. See also: წამოლამგა =ქართველურ ენათა ლექსიკა/ ვ. ბერიძის რედაქციით. - თბ. : სსრკ მეც. აკად. საქ. ფილიალი, 1938 (საქ. კპ(ბ) ცკ. More…
(ლეჩხუმური) გრძელი ტანსაცმელი, მიწაზე რომ ეთრევა. =„ნამეტანი ლაპლაპაა ე ჩოხა." =• ქართველურ ენათა ლექსიკა/ ვ. ბერიძის რედაქციით. - თბ. : სსრკ მეც. აკად. საქ. ფილიალი, 1938 (საქ. More…
(ზემოიმერული) კარგად გათლილი სწორი ჯოხი, რომლითაც ასწორებენ საკრამიტე ან სააგურე მიწას კალაპოტში (შდრ. ბერ.). ლელე ლეწჩი, შტერი. =ქართველურ ენათა ლექსიკა/ ვ. ბერიძის რედაქციით. - თბ. More…
(ლეჩხუმური) მოსწორებული, გათანასწორებული. ლაღა ჯოხი, რომელსაც ხორბლეულის წყვისს დროს ხმარობენ: ბათმანს ან სხვა საწყაოს თავზე უსმენ მოსასწორებლად. =„ორივე ცოლ-ქმარი პირდაპირ ლაღამოსმული More…
(ლეჩხუმური) წვრილი და მაღალი გოდორი; იხმარება ყურძნის კრეფის დროს. =• ქართველურ ენათა ლექსიკა/ ვ. ბერიძის რედაქციით. - თბ. : სსრკ მეც. აკად. საქ. ფილიალი, 1938 (საქ. კპ(ბ) ცკ. More…
(ზემოიმერული) გასახელებელი სიტყვა იყო: „ლესე-ლესე, ლესე-ლესე“ - უძახდა ერთი მეორეს, როდესაც მისი გახელება უნდოდა და თანაც მარჯვენა ხელის საჩვენებელ თითს უსვამდა მარცხენისაზე. More…
ქართველურ ენათა ლექსიკა. გურული, ზემოიმერული და ლეჩხუმური ლექსიკონები
to main page 
top of page