- ხოლო თუ „მას ზედა წმიდაჲყვეს ბრძოლაჲ“, ამის წილ დაუც, ვითარმედ: განაჩინეს (თტე., მიქ., გელ., 3.5, K 1, 396v); რამეთუ წმიდაჰყოფს ჩუენთჳს თავსა თჳსსა ყოვლად წმიდაჲ იესუ (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 4.III.12); ღმრთის მოქმედებით ყოველსავე სრულ ჰყოფს და სრულ ქმნილთა მათ წმიდაჰყოფს (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 4.III.12); – καθαγιάζω – და წმიდაჰყოფს მას შინა მყოფსა მას წყალსა წმიდეებითა წოდებითა (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 2.II.7) – ἅγιον ὀνομάζω – ოც დანგეულობაჲ განასაზღვრა სიკლისაჲ და ეგევითარი იგი რიცხჳ წმიდაყო (ἅγιον ὀνομάσας) (თტე., რიცხ. 5, გელ., A 1108, 39r); იყავნ ბანაკი შენი წმინდა და არა იპოოს შენ შორის უშუჱრებისა საქმე (თტე., II სჯ. 27, გელ., A 1108, 126r)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.