Gk. ὑφιστάμενος (ὑφίστημι) შეერთება, შეკავშირება
- საკუთრად ერთ-გუამ არს, რომელი თავით თჳსით ვერ შეკრბებოდის, არამედ სხუათა გუამთა შინა იხილვებოდის (დამასკ., დიალ., ეფრ. 30,2); – συναθροίζω – დასამტკიცებელად მართლისა სარწმუნოებისა და სახარებისა ქადაგებისათჳს შეკრბეს (συναθροισθείς) წმიდანი კრებანი (მიქ., მრწ., ეფთ., 20, Jer. 151, 87v); – συναγείρω – რაჲთა ადვილ იყოს მათდა შეკრებაჲ (συναγείρεσθαι) განჩინებულსა მას ტაძარსა (თტე., მსჯ., გელ., 7, A 1108, 177r); – συνάγω – ლოგიკ. დასაბუთება – ყოველგნით უკუჱ შეკრბების, რომელ არ ერთ და იგივე არს ნეფსითი და წინააღჩევაჲ (ნემეს., პეტრ., 134, 18-19)
See also: შემოკრება, შემოკრებულ არს, შეგულისსიტყუა, თანშესიტყუა, თანშერწყუმა
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.