- ყოველთა მიზეზი და აღმავსებელი იესუჲს ღმრთეებაჲ, რომელი კერძოთა ყოვლობისა თანაერთობით მაცხოვნებელ არს და არცა კერძო არს, არცა ყოვლობა, და ყოველ არს და კერძო, ვითარცა ყოვლისავე ყოვლობისა და კერძოობისა თავსა შორის თჳსსა შემომკრებელი და უპირატესობისა მათ ყოველთაჲსა მქონებელი და პირველითგან მყოფი, სრულ არს უკუე უსრულთა შორის, ვითარცა სრულთმთავარი, ხოლო უსრულ – სრულთა შორის, ვითარცა ზეშთასრული და წინაჲთვე პირველითგან სრული (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 2.10) – συνεχών (συνέχω) – რამეთუ შორს არს ამათგან, რომელი-იგი უზეშთაეს არს არსთა შორის მყოფისა ამის ერთობისაგან და სიმრავლე განუყოფელ, აღუვსებელ ზეშთასავსება, მომყვანებელ ყოვლისა ერთობისა და სიმრავლისა და სრულ-მყოფელ და შემომკრებელ (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 2.11); – συναιρέω – ერთად გუამოვნებად შემომკრებელ ექმნა იგი სიტყჳთა (ნაზ., ჰომ. 2,36, ტბელ.)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.