თავისთავად, დამოუკიდებლად მოქმედი
- ვინაჲცა ამასცა [სამღდელოსა სრულ-მყოფელობასა] საღმრთონი წინამძღუარნი ჩუენნი, ვითარცა თანამოდასესა და თჳთმოქმედსა წმიდისა ჟამის-წირვისა სრულ-ყოფისასა მითვე ხატებთა, ვითარცა სხუათაცა მრავალთა, და საჲდუმლოჲთა შემკობილებითა და მღდელ-მეტყუელებითა დააწესებენ (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 4.III.3); [განჴორციელება] საღმრთოჲსა და მხოლოჲსა ნებებისა საქმე იყო, სათნომყოფელისა უკუე მამისა, ხოლო თჳთმოქმედისა ძისა და თანმოქმედისა სულისა წმიდისა (მქს., პიროს., გელ., 34,3); – αὐτενέργετος – და თავსა შინა თჳსსა მდგომარედ ვხედვიდეთ ერთსა რასმე ძალსა, მარტივსა, თჳთმოძრავსა, თჳთმოქმედსა (არეოპ., ეპ., ეფრ., 9.1)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.