Gk. αὐτενέργητον τό (αὐτενέργετος) დამოუკიდებელი, დასაბამშივე სახიერების თანამყოფი მოქმედება
- მარტივ თჳთმოძრავობა, თჳთმოქმედება, წინა-მყოფ სახიერებასა შინა და სახიერებისაგან არსთადა აღმომდინარე და კუალად სახიერებისა მიმართვე მიქცეული (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 4.14); – αὐτουργία ἡ – რამეთუ უპირატესად სხუათა წესთაჲსა ესე განუყო საღმრთომან შჯულმან თჳთმოქმედებად უსაღმრთოესთა მღდელ-მემსხუერპლეობასა (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 5.I.5)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.