- ესე ზოგადი არს და ერთ და შეერთებულ საქმე ყოვლისა ღმრთეებისა ყოვლად ყოვლისავე მიღებაჲ მისი ყოვლისაგანვე მიმღებელისაჲ (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 2.5); რომლისა არცა შეხებაჲ რაჲმე არს, ვერცა რაჲთ სხჳთ თანა-აღრევით ზიარებაჲ მისი მიმღებელთათჳს მისგან (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 2.5); ამისთჳსცა არცა ერთ არს, არცა ერთობისა მიმღებელ (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 2.11); – ὑποδοχή – ვითარცა მიმღებელად და შემწყნარებელად მისგან გამობრწყინვებისა (არეოპ., ზეც., ეფრ., 8.2); ნეოპლატ. – μετασχών – უმრავლესნი მიზეზნი უმრავლესთა იყვნენ მიმცემელ, ხოლო უმცროჲსნი – უმცროჲსთა; ვინაჲცა მიმღებელნი რომელნიმე უფროჲსთა მიერ იყვნენ, ხოლო რომელნიმე – უმცროჲსთა (პრ., კავშ., პერ., 58; 39.14-16)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.