მისწრაფება, მიზანი
- [არს] ესე თჳთ მისისა მოსწრაფებისაჲ კეთილთა მიმართ (თეოფ. ბულ., მარკ., ჭიმჭ., S 404,80I); და ისწავა რაჲ მისიცა მოსწრაფებაჲ, თანაზიარ სურვილისა თჳსისა დაუტევა ყოველივე გარეშისა სიბრძნისა მოსწრაფებაჲ (ნოს., ნეოკეს. ცხ., ეფრ., 13, S 384, 342r); ხოლო იქმნა პირველად დაწყებად სათნოებათა მოგებისა მისისა მოსწრაფებაჲ სიბრძნისა მიმართ (ნოს., ნეოკეს. ცხ., ეფრ., 9,5, S 384, 340r); – συντονία ἡ – აღპყრობილნი მოსწრაფებითა საღმრთოჲსა და დიდებულისა ტრფიალებისაჲთა (არეოპ., ზეც., ეფრ., 4.2); – σκοπός ὁ – მოსწრაფებაჲ აქუს სიტყჳერსა მოქმედებასა გამოჩინებისათჳს საქმეთაჲსა (დამასკ., დიალ., 51,1, ეფრ.)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.