- და ყოველთა მოგონებათაგან მოუგონებელ არს ზეშთაგონებისა იგი ერთი (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 1.1); – ἀνεπινόητος – და ძალსა უთქუმელსა და უცნაურსა (ἀγνώστος) და მოუგონებელსა ყოველთა უზეშთაესობასა, რომელი-იგი სიმდიდრითა ძლიერისაჲთა უძლურებასაცა ძლიერ ჰყოფს (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 8.2); – ἀνόητος – ხოლო უმეცარ ვართ ზეშთაარსებისასა მისსა მოუგონებელსა და გამოუთქუმელსა შეუსაზღვრებელობასა (არეოპ., ზეც., ეფრ., 2.3); – ἀνοησία ἡ – გამოუთქუმელ არს ყოვლისა სიტყჳსაგან... გონებაჲ მოუგონებელი, სიტყუაჲ გამოუთქმელი, უტყუებაჲ, მოუგონებლობაჲ, დაუსახველობაჲ (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 1.1); – ἀπερινόητος – არს ღმერთი ... უჴორცოჲ, უხილავი, შეუხებელი, გარეშეუწერელი, დაუტევნელი, მოუგონებელი... (დამასკ., გარდ., 35, ეფრ.)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.