ნეოპლატ. ვინც ან რაც მოითხოვს, საჭიროებს რასმე თავისი არსებობისათვის, უსრული, მოკლებული
- ყოველი მოქენე სხჳსა – თჳსსა უპირველესისა არს მოქენე (პრ., კავშ., პეტრ., 40; 30.20); – τὸ μετεχόμενον – ყოველი უმოქენოჲ წარმოიყენებს თჳსგნით მოქენეთა (τὰ μετεχόμενα) (პრ., კავშ., პეტრ., 23; 20.21); ყოველი აღგებული უსრულ თჳს შორის და მოქენე სხჳსა მიერ სრულ ქმნასა (პრ., კავშ., პეტრ., 45; 32.20-21); – δέομαι – [უსრულნი] უსრულობითა იქმნენ მოქენე წინამდებარეთა (τῶν ὑποκειμένον) მყოფობისა თჳსისათა (პრ., კავშ., პეტრ., 64; 42.14-15); [რომელნიმე] სრულ არიან და აღავსებენ თჳთებასა თჳსსა, და თჳთ დაემყარებიან, და არა ვისდა მოქენე (δέονται δὲ οὐδέν) არიან უდარესთაჲსა წარმოყენებად გუამოვნებასა თჳსსა (პრ., კავშ., პეტრ., 64; 42.16-18); – δεόμενος – დამოკიდებული რაზედმე, რისამე მსაჭიროებელი თავისი არსებობისათვის – სხუასა შორის მყოფი და ქუემდებარისა მოქენე არსადა იყოს თჳსსა წარმომქმნელ (პრ., კავშ., პეტრ., 41; 31.1); მოქენე სხჳსა მოქმედებით პირველ წარმოდგომილისა, ვითარ-იგი არს ძალად-ოდენ უსრულ, მოქენე არს სხჳსა სრულისა, მყოფობით წარმოდგომილისა, რაჲთა ეზიაროს მას და იქმნეს სრულ (პრ., კავშ., პეტრ., 78; 50.31–51.1-3)
Antonym: უმოქენო
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.