ჰენდ. განუყენებელი და განუშორებელი
ლოგიკ.-დოგმატ. მყარი, მდგრადი, მუდმივი თვისება
- ყოველი განუყენებელი და განუშორებელი თჳსისა თჳთებისგან და თჳსისა მიზეზისგან უხრწნელ და სამარადისო არს, და ჰგიეს თჳსსა მიზეზსა შორის (პეტრ., კავშ., განმარტ., 46; 106.11-13); სული არცა სხეულებითი არსებაჲ არს და არცა სხეულთაგან განუშორებელი (პრ., კავშ., პეტრ., 186; 111.19); [ანტისთენი] შემძლებელ იყო ძიებად: უკუეთუ განუშორებელნი არიან [ნათესავნი და სახენი] ნივთისანი და მრავალთა შორის ანუ პირველ ამათსა და განშორებადნი? (ამონ., ტარიჭ. 35,5); – ვითარ-იგი სიტყუაჲ სწორებისაგან მამულისა დიდებისა განუშორებელ არს (ლეონ., ეპ. 4, არს.; 1463, 218r);
- განუშორებელი შემთხუევითი – ἀχώριστον συμβεβηκός τό – განთჳსებული განყოფილებაჲ არს განუშორებელი შემთხუევითი(დამასკ., დიალ., 6,2, არს.); ამათ უკუე განუშორებელთა შემთხუევითთაგან იქმნების განუკუეთელობაჲ განუკუეთელობისაჲ (დამასკ., დიალ., 6,4, ეფრ.)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.