Gk. διαιρούμενος (ლოგიკ.) - ნათესავი არს განწვალებული სახეთა მიმართ (დამასკ., დიალ., 2,3, არს.); – διαιρετός – ყოველი საქმე ანუ განწვალებული არს, ანუ განუწვალებელი (ამონ., ტარიჭ. 10,39); – διωρισμένος – განსწავლებს მას განსაზღვრებულისა მიმართ და შერწყუმულისა და განწვალებულისასა უკუე ორად – რიცხუად და სიტყუად (ამონ., ტარიჭ. 143,36);
- განწვალებული (რაოდენობაჲ) – ხოლო რაოდენობათანი რომელნიმე არიან განწვალებულნი, ხოლო რომელნიმე – შერწყუმულნი... განწვალებულ არიან განყოფილნი ურთიერთას, ვითარ ათნი ქვანი (დამასკ., დიალ., 36,3-5, არს.);
- განწვალებულნი (ძალნი) – μεριζομένη δύναμις – ყოვლითურთ განწვალებულნი ძალნი ყოვლითურთ განსაზღვრებულ [არიან], ხოლო უკანასკნელნი და განშორებულნი ერთისაგან განწვალებისა და განჭრისა მიერ განსაზღვრებულვე არიან (პრ.,კავშ.,პეტრ., 86; 54.23); – κεχωρίσμενος – ხოლო წყალთა განყოფაჲ, განწვალებული შუვამდგომელობითა სამყაროჲსაჲთა (ნოს., პასუხ. ექუს., გ. ათ., III, 2)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.