(მცნებისა, სჯულისა) – დამრღვევი
- საღმრთოჲსა შჯულისა გარდამავალნი და უცხოტომთა ღმრთეებისა მსახურქმნილნი (თტე., მსჯ. 7, გელ.; A 1108, 176v); – παραβαίνων ὁ – რაჲთა საღმრთოჲსა შჯულისა მმარხველნი ამხილებდენ გარდამავალთა (თტე., ისუ. 10, გელ.; A 1108, 158r); და გარდამავალსა განუჩინებს პატიჟსა (თტე., II სჯ. 23, გელ.; A 1108, 122r); ხოლო გეენიაჲ – აქადა გარდამავალთა (თტე., II სჯ. 34, გელ.; A 1108, 130v); – παραβεβηκός ὁ – ვითარცა მეყსეულად გარდამავალნი შჯულისანი (თტე., ისუ. 2, გელ.; A 1108, 150v); – παραβεβηός ὁ – რამეთუ არავის, ესევითართა შჯულთა გარდამავალთაგანსა, მიეჴადა პატიჟი (თტე., II სჯ. 22, გელ.; A 1108, 192r)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.