- საშუალობითი არს ყოველი სათნოებაჲ არცა მოკლებისა, არცა გარდარეულობისა მიმართ მიდრეკილი (თეოფ. ბულ., მარკ., ჭიმჭ. S 404,23II); ვითარმედ მოკლებანი და გარდარეულებანი ზღვეოან და მაცთომელ არიან... (ეკლსტ., გელ., 61.I); რომელნი [ეგოდენად] გარდარეულებად განკრთომილებისა და ბოროტადმსახურებისა მიიწივნეს (ეკლსტ., გელ., 256); მიუახლებელობა მისსა არს გარდარეულებისათჳს ზეშთაარსებისა ნათელთ-განფენისა (არეოპ., ეპ., ეფრ., 5); არცაღა მცირედ მყოვრობდა აქა სახიერებაჲ, განაღა სიბოროტისა გარდარეულებითა და კურნებისა წარწირულებითა (სვიმ. მეტ., ბარბ. წამ., ანონ., H 1347, 137v); ხოლო, ვითარ შესატყჳს, არა მეწამა უსჯულოებისა გარდარეულებისათჳს (თტე., ამოს. 7.1-3, გელ., S 417, 111v); – αἶ σχος τό – (ბერძ. – სიმახინჯე) – გარდარეულებაჲ და სნეულებაჲ მოკლებანი არიან სახისანი და ნაკლულევანებანი ბუნებითთა წესთანი, რომელი-ესე არა ყოვლად ბოროტ არს, არამედ უდარესობა კეთილისა (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 4.27)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.