სურვილი, სწრაფვა
- უჩუენნა მას გულისსათქუმელნი იგი, რომელთათჳს გული-ეტყოდა (ნოს., პასუხ. ექუს., გ. ათ., VIII, 18); და მიეც ვეცხლი ყოვლისათჳს, რომლისა გული უთქუამს სულსა შენსა (თტე., II სჯ. 13, გელ.; A 1108, 111v); ვითარ-იგი ტრფიალი სიძვისაჲ დაღაცათუ დაკლებულ არს კეთილისაგან პირუტყულითა მით გულის-თქუმითა, რამეთუ მით კერძოჲთა არცა არს, არცა არსისათჳს გული უთქუამს, გარნა ეგრეთცა მიიღებსვე სახიერებისაგან მითვე შეერთებისა და სიყუარულისა წურილითა ნაჴმევითა (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 4.20); არამედ ოდენ საგონებელისა შუებულებისა გული უთქუამს და შფოთებნ მისგან (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 3.III.7); – ფიქრი, ზრახვა – λογίζω – ამას რაჲ გულს-ვეტყოდე, მცონოდაცა სიტყუად (დამასკ., დიალ., ეპ. 3, ეფრ.)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.